Tiyatrolardan Anadolu İzlenimleri: Kadıköy Halk Tiyatrosu, Celile ile Samsun’daydı

Bu yıl, Kültür ve Turizm Bakanlığı Devlet Tiyatroları Genel Müdürlüğü, “27 Mart Dünya Tiyatro Günü”nün festival havasında gerçekleşmesi amacıyla, 26-27 Mart tarihlerinde Devlet Tiyatroları oyunları haricinde 17’si çocuk 69’u yetişkin oyunu olmak üzere, 86 bağımsız tiyatronun oyunlarını Anadolu’nun farklı şehirlerinde seyircilerle buluşturdu. Tiyatro… Tiyatro… Dergisi olarak, Türkiye’de ilk kez Devlet Tiyatroları ve bağımsız tiyatroların 81 ilde aynı günlerde sahne aldıkları festival kapsamında, oyunlarını genellikle büyük şehirlerde sahneleyen bağımsız tiyatroların pek çoğunun ilk kez sahne aldıkları Anadolu şehirlerinde yaşadıkları deneyimlerin hem tiyatrolar hem de bu şehirlerdeki seyirciler açısından oldukça ilginç olacağını düşündük ve festival kapsamında turne yapan kimi tiyatrolardan izlenimlerini aktarmalarını rica ettik.

Deneyimlerini bizimle paylaşan tiyatroların izlenimlerini sizlerle paylaşacağımız yazı dizisinin bugünkü konuğu Kadıköy Halk Tiyatrosu. Samsun’da “Celile” oyununu sahneleyen Kadıköy Halk Tiyatrosu’nun izlenimlerini tiyatronun kurucularından ve Celile’yi oynayan Ayşegül Yalçıner kaleme aldı:

Ayşegül Yalçıner

Biz Celile oyununu çok umutsuz bir zamanımızda çıkardık. Pandeminin başı, ne zaman, ne kadar sahneye çıkacağımız belirsiz, bu hastalık yüzünden insanlar sevdiklerini kaybediyor, maddi ve manevi açıdan önümüzü göremiyoruz… Her şeye rağmen seyirciye umut olalım istedik.

Kapanmalar ve kısıtlamalar bitince İstanbul’un çeşitli sahnelerinde oynamaya başladık. Çünkü tek mesleğimiz tiyatro ve ne kadar çok izleyicinin yüreğine, beynine, hayatına dokunursak kâr. Ardından Kadıköy Halk Tiyatrosu olarak kendi imkanlarımızla, bazen de belediye talebiyle turne yapmaya başladık. Mersin, Adana, İzmir, Ankara, Bursa, Eskişehir, Kocaeli, Tarsus, Edremit…

Haydi bir de Karadeniz turnesi yapalım dediğimizin ertesi günü, Samsun turnesi haberi geldi. İki gün üst üste Samsun Devlet Opera ve Balesi’nin ve Devlet Tiyatroları oyunlarının sahnelendiği Atatürk Kültür Merkezi’nde Celile’yi oynama fikri bile oldukça heyecan vericiydi.

Bir de ek olarak turne masraflarının Kültür Bakanlığı tarafından karşılanması ve oyunun bilet fiyatının Devlet Tiyatroları bilet fiyatıyla aynı tutulması bizi çok mutlu etti.

Çünkü böylece tam da istediğimiz gibi daha çok insana ulaşabilecektik. Biz yola çıkmadan Çağdaş Yaşamı Destekleme Derneği bize ulaştı ve bursiyerleri için 120 bilet aldıklarını, heyecanla Celile’yi beklediklerini iletti.

26 Mart’ta 550 kişilik salonda tüm biletler tükenmişti. Devlet Tiyatrosu sahnesinde, tek kişilik oyunla bütün koltukların dolu olduğu bir gecede sahnede olmak bir oyuncu için müthiş bir deneyim. Temsil boyu ara alkışlar, oyun sonunda ayakta alkışlayanlar ve oyun bitiminde kulisten çıkmamı bekleyen seyirciler…

Devlet Tiyatrosu çalışanları bile şaşkındı: “Bu kadar iyi performans, bu kadar izleyici beklemiyorduk” dediler. Ülkemin insanı her yerde sıcak, her yerde misafirperver… Hem Devlet Tiyatroları tarafından, hem izleyici tarafından, hem de Samsun halkı tarafından beklediğimizden iyi ağırlandık.

Seyirci tiyatroyu özlemiş. Her temsil sonunda bunu hissediyorum. Oyun izlemek izleyiciye iyi geliyor. 27 Mart Dünya Tiyatro Günü’nde 400’ün üzerindeydi seyirci sayısı. Yine ilgiyle ve sevgiyle kucakladı Samsun seyircisi Celile’yi.

81 ilde 199 temsil sahne aldı ve bildiğim kadarıyla, özel tiyatrolar ile Devlet Tiyatroları ilk kez beraber sahneye çıkarak kutladı Dünya Tiyatro Günü’nü. Bu çok değerli bir destek. Çünkü özel tiyatroların kendi imkanlarıyla turne yapması zor.

Her turnede koşulları zorluyoruz. Nakliye + ekibin yolu + yemek + konaklama + sahne kirası + reklam + vergiler… derken, çok büyük maliyetler tutuyor turne yapmak. Bilet fiyatını biraz yükseltince de geliri az olan seyirci gelemiyor oyunlara. Makul bir fiyatla daha çok insana ulaşmak ve işimizden gelir elde etmek en büyük gayemiz.

Umarız bu gibi destekler daha çok olur ve tüm özel tiyatrolar faydalanabilir. Çünkü tiyatro iyidir, iyileştirir! Nice kapalı gişeli, seyirci dolu günlere… Daha gidilecek çok yol, ulaşılacak çok insan, anlatılacak çok hikaye var, tiyatrosuz kalmayınız!