SÜTLÜ RADYO

Resmiyetin getirdiği zorunluluklar olmadıkça bir araya gelmeyiz hiç, misal yolda görse tanımayacaktır beni, nasıl bir gammazlamaya uğradım, bilmem? İl protokolünde gayet yukarılarda yer alan bir şahıs, sosyal medyadaki fan sayfama üye oluverdi ansızın.
Hoşgelmişler, onur duydum elbette.
Tahminen yazayım, “Bak bu Gürsel var ya bu Gürsel, kendinden ord prof diye söz ediyo, şikayet edelim” demiştir densizin teki.
İyi olasılığı aklıma getirmem bile, “Aman sayın beyefendiciim bizim Gürsel’i mutlaka okuyun, şehrin geçmişini tanımanızda yararı olur, neler yazıyo neler kerata” demez hiç kimse.
Burası o şehir değil.
***
Oysa ne basit, ne sıradan bir nüktedir benimkisi. Abartacak yanı yoktur. Üniversitemize bağlı bir tıp fakültesi varmış’mış güya, burada salt şehrimize özgü hastalıkların tedavisi yapılırmış’mış güya, bel ve bıkın servisi, öksürük galesi servisi, et kesüü servisi falan, ben de hekimiymiş’mişim güya oranın…
İlkin dr idim, sonra doç, yıllar yıllar içre ord prof oldum işte!
Ne var bunda, gülümseyip geçecen yahu?
***
Bu sinek vızıltıları için midemiz bulanmasın, işimize bakalım.
İki tane iddaam söz konusudur yazılarım üçün;
2) Bir sandalye çekip oturun Gazi Caddesi’ne, gökten konu yağar, bu şehirde mizah yazarı olmamak günahtır.
1) Ah be gardeşim, bir şehrin geçmişine dair her detay mı bu kadar enteresan olur? Anlatıyorum mecbur, kalemim yettiğince.
(Behiç Pek abimize, sıralama esprisi için hürmet olsun)
***
Başka illeri nerden bileyim, ama geçmişteki Giresun evlerinde radyolar her dakka açıktı. 1970 kusürlerde tv yayını geldi ve hiç değilse günde 3-5 saat radyoların düğmeleri kapatılır olduydu.
İşyerleri de öyleydi tabi. Örneğin bir köfteci amcamız vardı Meydan’da, adını unuttum, radyosu sürekli ve bangır bangırdı. Muhtemelen dükkanı açanın ilk işi radyonun düğmesini çevirmekti. Giresun’daki ilk halkla ilişkiler eylemiydi kanımca, o radyo. Hah, Yakup Amcaydı adı, Yeşilçam karakterleri gibiydi. Huzur içinde uyusun.
Sonra? Parklar falan? O işletmeler de hep radyo dinletirdi müşterilerine. Sanırım, dahili sistem müzik yayınının atasıydı.
Hadi, Giresun Öğretmen Okulu Radyosu’nun, belki de ilk özel radyosu olduğunu yazayım Türkiye‘nin, hepten çatlasın çatlayan.
Ben ilk dedikçe, tek dedikçe, enn dedikçe köpürenler var. İyice dellensin hepsi.
***
Konuya gireyim artık.
En az 70 yıl evvel. Develer berber, pireler tellal iken. Giresun Taşbaşı Parkı’nın radyosuna birdenbire “bizim radyo” yayını karışmış. Bizim Radyo ne midir, Tkp’nin yasadışı yayın organı… O yıllar illegal bir parti Tkp. Herkes tedirgin tabi.
Haberler başlamış.
Ve… Habere bakınız… Giresun’daki zabıta amiri Hakkı Aziz Bey, sütlerini dökerek halka zulum ediyor!
Ula o radyo Leipzig’den mi ne yayın yapıyormuş, Giresun ne alaka?
Çalkalanmış şehir.
***
(Anlatan can dostum Doğan Gülener. Biz gülmekten kırılıyoruz. Kıymetli büyüğümüz sevgili Ahmet Çavuşoğlu da dinliyo bizi. Demez mi, “evet ben de çok iyi anımsıyorum, Giresun’da günlerce gonuşulduydu bu”)
***
Eskiler anımsar, pazar yerinde, kasap dükkanları yan yanaydı, tam karşıdaysa manavlar yan yana. Bir disiplin, bir anlamlı zihniyet, bir çağdaş ticaret anlayışı vardı yani. Hem geçmişin Ahilik kültürü hem de henüz bilinmeyen geleceğin süpermarket tekniği iç içeydi.
Barbarın biri yıktı o güzelliği, şimdi oralar hiçbi halta benzemez işyerleri ile doldu.
İşte, köylüler, bu dediğim yere getirirmiş sütlerini. Şimdilerde koltuk altlarımızda kullandığımız ateşölçerlere benzer bir aletle, zabıta denetimi yapılır ve su katılmış hileli sütler saptanır, imha edilirmiş..
Yazık ki Tkp radyosu, sütlerin hileli olduğunu söylememiş.
T.C. durduk yere zalım yani!!
Şaşırdık mı?
Hayır!
***
Ahali birbirine sorup sorup dururmuş;
-Yahu bu radyonun muhabiri mi var Giresun’da?
Yanıtı kolay galiba. Büyük olasılık partinin üyeleri, güzel abilerimizdi haber uçuran.
***
Anımsayan varsa, olayın detayını bana anlatmasını rica ediyorum.
Süte katılmış suyu ölçebilen o alet her ne ise, fotoğrafı varsa bana ulaştırılmasını diliyorum.
Her gün Millet Bahçesi parkımızda hep aynı masadayım.
Marketten süt alır, içine su katıp hepinize ısmarlarım.