SİREN

aslında değer verdiğim biridir.. kem söz etmek istemem gıyabında..

bu akşam.. birdenbire.. eve gelirken.. ana caddede.. selamlaşıp kucaklaştıktan sonra, dostoyevski’den konuşmaya başladı benimle..

yahu neden dostoyevski konuşuyoruz ki şu giresun’da? diyemedim..

tamam, iyi kötü okuduk suç ve ceza’yı.. karamazof kardeşleri falan.. ama hitap etmedi ki bize? ya da sizi bilemem, en azından bana? sevemedim ki dünya klasiklerini.. hiçbiri yeşilçam filmlerinden daha düzeyli diğildi ki.. itiraf edeyim çoğunu, büyük bi hayal kırıklığı içinde ve ”bu ne la” diyerek yarıda bıraktım.. ve hiçbi roman kahramanı cüneyt arkın’dan görkemli olamadı ömrümde..

diyemedim yahu bunların hiçbirini.. daha türk edebiyatının klasiklerine tam eremedik, yemişim dünyasını diyebildim mi peki? hayır!

yeterince ruh hastası çekmişim ömrümde, halen de tek tük katlandığım var, dünya klasiklerinin yazarları bari eksik kalsın ulan.. bunu da diyemedim karşımdakine.. lüzumsuz bi dostoyevski muhabbetiyle fırına değin geldik.. ekmek alarak kurtuldum..

ekmekçi kadın da dünya klasiğiydi.. kim yazmıştı acep? annem mi????

****

aklıma, vaktiyle sırf bi gıza sinirlenip çöpe attığım ilk kitap taslağım geldi.. ünv. yıllarımdı.. gülmece kitabıydı tabi.. kitabın adı ”pencereye açılan sokak”tı.. içindeki öykülerden biri ”düşman yolları kesti / eve dön dostoyevski” idi.. babam, benden gizlice okumuş ve hiç beğenmemişti!!!!! unutmadım halaa ”çabuk kimden etkilendiysen uzaklaş, kendine geri dön” demişti.. demek ki lisedeki mizah yazılarımı beğeniyordu gaya bey..

yani demem odur ki, benimle her dakka edebiyat gonuşmak zorunda diğilsiniz abilerim ablalarım, bacılarım gardeşlerim, ben sıradan bi insanım..

falanım filanım diyen büyük ozanın, küçük yeğeniyim.. o kadarım..

****

size bişi diyecem, bu karşılaştığım durumlar hep insanımızdaki sözcük kabızlığından geliyo, inanın bana..

şunu kastettim;

a) konuşmasına ”öncelikle” diye başlayan hiç kimseyi dikkate alıp dinlemiyorum mesela.. lafa böyle girmenin anlamı, ”az sonra söyleyeceklerimden ben de tam emin diğilim, durun bakalım neler diyecem” demektir.. ben tesadüfen bu konuşmayı yapıyorum, bu mikrofonda ne işim var ula, demektir.. (bizim sergen bu öncelikle’nin bokunu çıkardı, ama o’na çok da kızılmaz.. sergen futboldan başka bişiden anlamaz çünkü.. hayatında tekbi kitap okuduğu sanılmaz)

b) tayyip bey’in dilimize armağanı ”noktasında” sözcüğünü yerli yersiz her kullananı yaşamımdan çiziyorum mesela.. bilal kadar antipatik bi kelime bu.. o denli üzgünüm ki, tonlarca chp’linin de iki sözünden biri ”noktasında” oluverdi maalesef..

c) koca ozan ahmed arif’le başladı ve bitti.. ”zemheri” sözcüğü yakışmıyo ellerinize, eyyy şair bozuntusu arkadaşlarım.. karakış yerine zemheri diyince siz, ”ooo ne büyük şairmiş” demiyoz biz! yemiyoz bu numaranızı..

d) tamam yunus emre kullandı.. özbeöz türkçedir , ama tutmadı ”us” sözcüğü.. akıl galip geldi, keşke us geleydi.. siz ”usuma geldi” dedikçe, ”mçarım senin aklına” diye sinir oluyoz biz.. yapmayın..

****

arada biz vats ap’tan yazışırız, sevgili osman tanburacı abimle.. geçen gece yine öyle oldu.. bana muhteşem bi ”istanbul klibi” göndermişti, sağolsun.. müzik falan da pek hoştu.. izliyordum huşuu içinde..

istanbul’un malum efektleri.. martı sesi, deniz sesi, vapur sesi falan.. derken bi de siren sesi oluverdi klipte.. üzüldüm..

-”keşke siren sesi olmasaydı be osman abim” diye yazıverdim..

ve ekledim sonra; siren sesi bi zamanlar amerikan filmlerine özgü bi efektti.. ana mevzu ne olursa olsun, arkadan mutlaka bi polis arabası sesi duyulurdu.. biz giresunlu veletler için ”vay bee” demekti o siren sesi.. büyük devlet olmanın, modernliğin ölçütüydü..

ve ekledim sonra; giresun’da, maçlarda hakemler yüzünden çıkanlardan başka hiç olay çıkmazdı.. hiç hastalanma da olmazdı.. zaten 2 ambulans vardı.. benim bildiğim sadece bikez yangın çıktı, onda da şehrin yarısı yandıydı osman abi.. siren sesi lükstü yani.. şimdi bizim burada da her dakka siren sesli araçlar geçiyo abi..

yanıt yazdı tanburacı; ”güvendesiniz mesajı”..

****

sanırım öyleydi amerikan filmlerinden dünyaya verilen mesaj.. olay çıkabilir, biz dünyanın jandarmasıyız, bize güvenin, korkmayın..

ben yemedim tabi, ama bizim tüm siyaset erbabımız yemiş bu numarayı demek ki..

ben halaa her ambulans-polis-itfaiye siren sesi duyduğumda ”vay bee” diyenlerdenim..

şükür, edebiyat özürlüsü, sözcük kabızı, şair bozuntusu diğilim..

ugh..

(yazının sonunda, dr ruşen topallı’yı sahneye davet ediyorum.. çocukken yaptığı gibi, ağzıyla itfaiye sireni sesi taklidi yapması için.. bravo ruşen!!! alkışlıyoruz!!!!)