Böyle diyordu türkü söyleyen genç kız. Gönülden söylüyordu ve üç dakikamı ayırıp Levent Metrosunda Pir Sultan Abdal’ın sözlerini dinledim.

Seyyah olup şu alemi gezerim

Bir dost bulamadım gün akşam oldu

Kendi efkarımda okur yazarım

Bir dost bulamadım gün akşam oldu

Bilmem amelimden yoksa özümden

Ah ettikçe kan yaş gelir gözümden

İki elim kalkmaz odu dizimden

Bir dost bulamadım gün akşam oldu

Sonra merhaba demek istedim. Ona paranın ötesinde bir armağan vermek geldi içimden; İçimizdeki Çocuk kitabını göndermek istedim. Bana güvendi, verdiği adrese kitabı gönderdim. Yazdığı mektubu paylaşıyorum.

“Sevgili Hocam Doğan Cüceloğlu,

Bir buçuk sene evvel Levent Metrosunda müzik yaparken siz yanımda çok samimi ve içtenlikle dinliyordunuz; henüz ben sizi tanımıyordum. Ama içten dinlemeniz beni etkileyip daha içten söylemeye başladım.

Hocam sonra tanıştık ve bana kitabınızı yolladınız. Samimiyetiniz beni çok etkiledi kitabı (İçimizdeki Çocuk) hemen okumaya başladım.

Hocam kitabı okudukça içimdeki çocuğun ezilmiş ve sevgisiz olduğunu fark ettim. Bütün çocukluğumu ortaya apaçık sermişsiniz ve ben ilk defa bir kitabı okurken ağladım.

Ve hocam kendime söz verdim albüm yapıp beğendiğiniz o türküyü albümün birincisinde koyacam. Ve metroda çalışıp ne kadar para biriktirmişsem gidip albüm yaptım ve o türküyü koydum. Albüm kapağında size teşekkür ettim.

Sonra Hocam, Damdan Düşen Psikolog kitabınızın imza gününde sohbet ettik; adresinizi aldım. Bu kitapta yaşadığınız o çocukluk, o kültür o kadar bana yakın ki, çok çok etkilendim.

Ben Antakyalıyım; aynı güney bölgesinden kaynaklı kültürümüzün birbirine bu kadar yakın olması.

Hocam kendime söz verdim, içimdeki çocuğu yaşatacam ve kendimi var edecem.

Hocam umarım beğenirsin.

Sevgi ve saygılarımla

Neriman Bolat”

Bana gönderdiği CD’nin resmini çektim, aşağıda sizlerle paylaşıyorum. Pir Sultan Abdal’ı dinlerseniz, beni düşünün; gönülden bir selam gönderin, dost olalım, dost bulalım.

(Doğan Cüceloğlu / 25 Mayıs 2016)