EN BÜYÜK SANATÇI

Pirimiz Can Yücel;
-”yaşlı bir köprüye rastladım demin
bir diyeceğim yok dedi martılara
başımı döndürmesinler
başımı döndürmesinler böyle”…
Dizeleriyle İstanbul’un detaylarına iner.
Ve İstanbul’un güzelliğini dile getirdiği bu ”Yaradana kurban” adlı şiir;
-”ben de dedim ki Allah’a
feriştahın gelse yaratamaz bu güzelliği
sen bir turistsin amcabey”…
Sözleriyle biter.
***
Devlet Tiyatroları sanatçısı, büyük usta Doğan Turan ağabeyim, onlarca ”delilik” yönüyle Can Yücel’e benzer bi yaşam sürse de Allah konusunda bu baş zırdeliden ayrılmaktadır.
Örnek niyetine anlatayım. İçki masamızda, nergis çiçeğine bakıp bakıp çok ağlar Doğan abi.
-”Bu kadar mı güzel yaratılır bi çiçek yahu” der, nasıl tasarlarsın, nasıl yaparsın diye sorar, hüngür hüngür göz yaşı döker iken.
İhmal etmez ayrıca, karşısında dudaklarını ısıraraktan bu muhteşem ağlamayı izleyen Gürsel Ekmekçi’ye bilgi vermeyi;
-”Narsizm bile adını nergisten alır Gürsel aabi, biliyo musun” der.
***
Canımın içi Doğan Turan, yeryüzünde Gürselizm adlı öğretinin yegane müridi olarak sürer ömrünü.
-”Doğan abicim, Allah, gelmiş geçmiş en büyük matematikçi ve ayrıca gelmiş geçmiş en büyük tasarım dehasıdır. Öyle cennetle-cehennemle falan bu olağanüstü kudrete hakaret etmesin kimse” olarak özetlenebilecek Gürselizm, Doğan Turan’ın daha da çok ağlamasını sağlamaktan başka bi konuya henüz çözüm getirememiştir.
***
Karşılıklı göz silmeler ve burun çekmelerle süren bu enterasan sohbetlerde;
-”Doğan abicim, papatyalar neden sarı beyazdır yahu? Mesela turuncu-mor olsa bi halta yarar mıydı? Ot neden yeşildir, bu renkleri nasıl olur da böyle özenle seçersin, mavi ot olsaydı, hiç estetik durur muydu”?
-”Evet yaa Gürsel aabi, tepemizden kuş geçiyo, yoldan kedi bize bakıyo, biz burada oturuyoz işte, gece oluyo-gündüz oluyo, meyve diye bişi var, bütün sistem devamlı kendi etrafında dönüyo, bunlar akıllı bi adamın uğraşacağı işler midir, her şeyi nasıl bu kadar kusursuz yaratırsın”?
Sorularına çok sık rastgelmek mümkündür.
***
Kardeşlerim,
Bizlere özellikle dayatılan arap kültürüne ait kimi ritüeller, anca kendimizi kandırmaya yarar. Bunların Allah katında zerre hükmü yoktur. En azından benim görüşüm budur.
O, bizlere bambaşka bi dünya sunmuştur; matematik ve sanat içre.
O, kutsal kitapların anlattığından çok daha başkadır. Bambaşkadır.
O, çok farklı “meseleler” sahibidir.
Hepimizi, bi çiçeğe bakıp bakıp ağlayan narin kullarından eylesin, O.
Elbette esirgeyen, bağışlayan, her şeye gücü yetendir, itirazım yok.
Amin.
***
Bakınız sözü nereye getirecem?
Çok yıllar geçti üzerinden. Değerli dostum Organik Ömer’le ara sokağın birinden ilerliyorduk sahile doğru. Arkamızdan bi araba sesi mi neydi bişey geldi, ister istemez kaldırıma doğru iki adım attım ben.
Organik Ömer azıcık arkamdaydı.
-”Gürselcim, ahaşimdi aynı Kaya amca gibi yürüdün” dedi.
Bu sözle birlikte ne yapacağımı şaşırdım. sadece geveledim;
-”Ömer yemin ederim, aynı şeyi diyecektim sana, resmen babam gibi yürüdüm, ben de hissettim, nasıl oldu bu, bilemiyom kardeşim”?
(Ne geçmişte.. Ne o gün.. Ne de şimdi… Bana deseniz ki; ”Baban gibi yürüsene”. Vallahi billahi bu yürüme biçimini taklit edemem, canlandıramam. Vallahi billahi yoktu öyle net bi tarzı babamın yürümesinin. Herkes gibiydi)
***
Dedi ki daha sonraları Ömer… Belki de o araba gelip arkadan sana çarpacaktı, babacaazın yetişti, seni kaldırıma çıkardı?????
Ne bileyim?????
Öyle bi dünya var mıdır sahiden??
İnşallah vardır.
***
Böylesi kusursuz bi matematik sisteminin, böylesi özenli bi estetizm anlayışının sonu, bi mezar çukurunda çürümek olmamalı? Bizim inandığımız o erişilmez kudret, böyle bi final yazmamalı senaryosuna?
Adına Allah denen o en büyük sanatçının eseri bu biçimde sona ermemeli.
***
Varlıklar, başka bi frekansta sürüyo olmalı.
Misal, gelip evladını araba altından kurtarabilecek güçleri olmalı. Oralarda daha güzel bi dünya olmalı.
Bütün iyi insanlar bigün orada buluşmalı.