Elime “Âşık Kedi” diye bir kitap geçmişse ondan size bahsetmemem mümkün müdür? Kitabın çizer ve yazarı “Vahşi Kedi” kod adlı Elif Nurşad Atalay. Elif bence çok yetenekli bir ressam. İyi bir illüstratör ve masal anlatıcı. Kalın ve kuşe baskı kitap, bir tasarım ustalığı içeriyor ki sadece sayfa numaralarını unuttukları için eleştirebilirim, size şu kadar sayfa diyemiyorum! Âşık Kedi’de 2015-2021 arasında çizdiği resimlerle anlattığı bir masal-öykü yer alıyor. Şöyle: kedi var, kediler var. Köpek var, köpekler var. Galata, Karaköy, Bodrum, Göztepe Parkı, akvaryumdaki balıklar var. Caddebostan sahili, deniz, ahtapotlar var! Vahşi Kedi’nin umutları, korkuları, aşkı, kâbusları, rüyaları, hayalleri var.

Yazar çizerimiz Bayan Yanı dergisinde 2015-16 yıllarında “İstanbul’un Vahşi Kedisi” başlıklı bir çizgi roman yayımlamış, sonnra bunun bir bölümünü İstanbul ve İtalya’da sergilemiş, ama hikâyeyi bitirmemiş. Ondan kısa episodlar da var bu kitapta.

Kitabı çok sevmemin nedeni, kavuşulamayan bir aşk hikâyesi dışında, sürekli deniz, tekne, bir kedi ve bir köpek olması, bir de yakışıklı!

Sonra aklına esiyor, kuşlar çiziyor. Papağanlar! Kedilerden vazgeçti, tekneyi ziyaret eden değişik kuşlar çiziyor! Onun sevdiği her kediyi çizmek isteyip çizemediklerine hayıflanıyor. Aslında sadece kedileri değil, kadınları da çok güzel, ama çok az var bu kitapta. “En sevdiğim dostluk: Az konuşma çok iletişim. 6 yıldır aynı kayığa gelen leylek ile balıkçının arkadaşlığı…”

Günde 15 dakika kedi sevmek kalbinizi rahatlatıyor. Bence bir kedi için 15 dakika yetmez! Tahmini süre? 24 saat sevmek!

Senin içine süzüldüm ben, bir kapı aralığından, omurgasızlığımdan. Seni kopyaladım, bütün hücrelerimle, sen hiç dokunmasan da seninle gizlice seviştim ben! Hâlâ Seni, seni bekliyorum. Hâlâ kapıdaymışsın gibi. Öyle hissediyorum! “