nokta ziyaretinin önemini sabri ülker’den öğrendim ben.. iş yaşamının temeli istanbul borsası diğil, bakkal ali dayı idi eskiden..

memleketimiz, essahtan vatan iken..

****

bugün, bu amaçla, izler dergimizin perakende satışının yapıldığı noktalara birer birer nezaket ziyaretlerinde bulunduk..

bi istanbul dergisi, giresun hacı isiiin mahallesindeki büfeye hangi yollarla geliyorsa, izler’in de öylece gelmesinin gururu ayrıdır helbet.. bunu içimizde tuttuk.. mevzu bu diğildi..

biz yalnızca hal hatır sormaya gittik.. bizim veya ulusal dağıtım kanalının bi eksiğimiz var mı demeye gittik.. zaten bin tane derdile bunalmış esnafın, kaşından-gözünden bi anlam yakalamaya gittik..

çok şükür Allah’a, hiçbi tanesi ” nerden çıktı bu izler başımıza” der gibi bakmadı bize.. sevgi, saygı ve kardeşlik gördük her yerde.. hayırdua gördük..

bugün 10 tane dergi satanın, yarın 11 satacağını biliyoruz çünkü.. bizimse, günün birinde istanbul, ankaralara bayii ziyaretine gideceğimize inanıyoruz çünkü..

****

doğum günümdü ayrıca.. 55 tane 365 günü devirdim artık..

yarın 56.ya başlıyorum..

bismillahirrahmanirrahim..

****

türk insanı uydurmasıdır, biliyonuz.. doğumgünü teşekkürlerinde ” meğer dost biriktirmişim” denir.. bu, eşşek kadar herif olduğu halde, bankada tek kuruş mevduatı olmayanların uydurduğu bi avuntu cümlesidir..

ben asla kullanmam..

çünkü, dostluğun en görkemli şehri olan, o eski giresun’da doğmuşum.. sarıp sarmalanmak nedir iyi bilirim..

şimdi kendi şehrimizde turist gibiyiz..

****

haa bi de sosyal medyaya teşekkür metnini kasten yazanlar mevcuttur.. bu; yeteri kadar kutlanmayanların bi acaip yöntemidir.. bi 20-30 kişiden daha ilgi görme umudu içerir..

demem odur ki, sakın aşşaalara doğum günümü kutlayan bişiler yazmayın..

beni o durumlara düşürmeyin..

****

minik kızım saat almış bana.. siyah beyaz.. Atatürk saati..

herşeyimin özeti budur..

(naapsın yağmurum? saatim yok sanıyo.. oysa, bedeninin ve giysilerinin asla kötü kokmaması için özenli davranan bi insanım ben.. fakat ne yaparsan yap, o saat denen şeyin kayışı-kordonu mutlaka kokar di mi? deli oluyom o zaman)

aşşaada o saati göreceeniz..

****

ve nihayetinde annemin yaptığı çilekli pastadır doğumgünüm..

pasta tabanını kendi yaptığı, kreması ve krem şantisiyle bi sanatçı gibi bizzat uğraşıp, nakış nakış işlediği..

bi oğul, elbette babasının öldüğü gece büyür, ama annesinin artık çilekli pasta yapamadığı günler de aynı derecede acıdır..

****

ablam bilir bunu..

yapar pastamı her 27 mayısta..

asla anneminki gibi olmaz..

ama abla pastasına düşen iki damla gözyaşı, baba mezarını sulamakla eşdeğerdir..