VAR OĞLU VAR

10 yılı aşkın bi zaman önce ”Âşık Gavlaki” diye bi adam uydurdumdu.

Tek amacım; anlaşılmaz ve kötü şiirler yazmayı edebiyatçılık sanan entel-dantel kişilerle dalga geçmekti.
Özetle, çağdaş serbest ölçü denen biçimde yazılmış dizelerimi; mutlaka yerel motiflerle, türkülerde kullanılmış kimi sözcüklerle, divan edebiyatından minicik esintilerle süsleyip, son dörtlükte halk ozanları gibi mahlas kullanaraktan bi ”aşure” oluşturmaya çalışıyordum.
Valla ne edeyim? Tuttu bu! Formülü falan yok! CD’si bile çıktı!
Yayımlanmışı-yayımlanmamışı 20 kıytırık şiirim anca vardır-yoktur. Daha da bıraktım o işi zaten. Herkes becerebildiği işi yapmalı.
****
Matematikte bi toplama-çıkarma işlemi yaptığımızda, bi de ”sağlaması” istenirdi bazen, biz öğrenci gısmısından. Yanılmıyorsam en son ilkokulda sağlama yapmış biri olarak, şimdi şu yaşımda şiirlerimin de sağlamasını yapmak niyetindeyim.
Anlatayım izninizle:
Günün birinde, bi imza gününe çağırıldım Giresun‘da, bi yakın dostumun Cafe’sine. Normalde gitmem yerel etkinliğe, dostum için gittim. Baktım, masam hazırdı. Kitaplarım ve şiir CD’im oraya getirilmişti. Sağımda-solumda yerel yazar-şairlere ait masalar mevcuttu. Oturuyorduk yan yana hepbir. Okurların geliş saatini bekliyorduk çay içerek.
O şairlerden biri, kalktı yerinden, CD’mi eline alıp inceledi ve dudak büktü. Yani, bu nasıl bi şair adı, eser adı gibisine? Fark etmedim sandı. Bozuntuya vermedim, görmezden geldim.
Kolay diğildir bi insanın kendine ”Âşık Gavlaki” demesi.
İşte. Güzel kardeşim. Ben senin gibilerle dalga geçmek için yazdımdı o şiirleri zaten.
Dudak bükeceksin tabi, tam isabet!
****
Epeyce bi zaman sonra…
Sevgili kardeşim Dr Ruşen Topallı, gülerek; ”Giresun’da, 1910’larda Gavlak adlı bi mizah gazetesi çıkarıldığını” anlattı bana.
Eski Giresun’umuz için en değerli kaynak olan, dedesi Osman Fikret Topallı’nın notlarında bulmuştu bu bilgiyi Ruşen.
O güne değin hiç duymadımdı bense. Çok mutlu oldum tabi. Çok güldüm bu oluşuma.
Ve ayrıca; ”Kurucu kişinin, yazar ve muhabir kadrosu eksikliği nedeniyle bu işe girdiğine pişman olduğunu, ama vazgeçmediğini” yazmıştı, anılarında Osman Fikret dedemiz.
****
Dr Mustafa Çulfaz ve İhsan Hakyemez ağabeylerimce yayımlanan İZLER kitabının ”önsöz” bölümünde de gördüm ”Gavlak” gazetesine ilişkin bilgiler. Değerli akademisyen Veysel Usta kaleme almıştı. Bakalım neymiş;
Ocak 1912’de yayına başlamış Gavlak gazetesi. Bugüne, ancak 8 sayısı kalabilmiş. 1 sayısı 10 para, yıllık aboneliği 15 kuruş imiş. Dört sayfa olarak basılırmış.
Yayın politikası; ”Mesleğimize muvafık asar-ı uhduke-perdaza sahifelerimiz küşadedir” olarak açıklanmış.
Gayet net yani durum!
****
”Çılgınca” bi gazete olduğu da aşikâr Gavlak’ın.
İtalyanların Trablusgarp Savaşı’ndaki tutumları mizahi bi dille yerilmiş mesela. Cavlak ve Gavlak adlı 2 kişinin dialoğu şeklinde yazılan bi makalede, İtalyanlar yerden yere vurulmuş.
Yerel gündemdeyse Giresun Belediyesi eleştirilmiş örneğin. Giresun’un belediyesi, azası, kâtibi, müfettişi, bekçisi, fenercisi, çarşısı, pazarı olmasına karşın yeterince hizmet yapılmadığı iğnelenmiş. (Var Oğlu Var başlıklı yazı)
Gazetenin tüm köşe yazıları da mizahi bi dille yazılmaktaymış. Yazarlarının adları; ”Ahmak”, ”Dangalak” falan diye gösterilirmiş.
Vb vb vb…
****
Gavlak gazetesinin ne zaman kapandığı bilinmiyo.
Sahibi ve Sorumlu Müdürü Osman Nuri adında bi büyüğümüz imiş. Normalde dava vekiliymiş Osman Nuri Bey.
Mutlaka bulacağım mezarını ve çiçek götüreceğim.
-”Eyy Allah’ın dertli kulu. Mekânın cennettir inşallah. Gavlak’lık bayrağın bende, merak etme. Nurlarda uyu” diyeceğim.
(Bugün 13 Ocak. Yazıda adı geçen saygıdeğer büyüğümüz Osman Fikret Topallı’nın torunu, benim dünya ahret canım arkadaşım, en büyük dostum, dert ortağım, rahmetli Fikret Topallı’nın doğum günü. Fikret’siz bi yaşama katlanabilmek gün geçtikçe daha da güçleşmeye başladı. Her şey çok yavan… Herkes çok sıradan… O’ndan rahmetli diye söz etmek bile yürek dağlayıcı. Doğum günün kutlu olsun kardeşim)