eskinin köşe yazarı tayfasında; ”pazar günleri, tatil moduna girip, havadan-sudan söz eden yazılar yazmak” gibisinden bi anlayış var idi.. unutmuş-karıştırmış olabilirim, bunun adı ”sabun köpüğü” müydü, neydi?
bencileyin de şu gariban sayfaya, iyisiyle-kötüsüyle, rekor kırmışıyla-hiç ses getirmemişiyle, hemen her Allah’ın günü bişiler yazmaktayım.. 15 yıldır.. bi köşe yazarı sorumluluğu ile..
bigün.. aklıma geldi.. ben de pazar günleri sabun köpüğü yazıları yazacam artık ula, dedim..
öyle de başladım bi süre.. amacım tabi ki gırgır geçmekti, pazar yazısı kavramıyla.. açıkçası;
-”ulan sanki her gün çok mühim şeyler yazıyonuz da pazar günü öylesine yazılar yazma gününüz” demeye getiriyordum, köşe yazarı müsveddelerine..
****
uğur mumcu, ilhan selçuk gibi üst düzey bi avuç kalem erbabı, elbette ki bu dalga geçmelerimin dışındaydı..
****
zamanla fark ettim..
en zevk aldığım yazılarım, ”pazar” yazılarım olmaya başlamış idi.. adını pazar’lık koydum bu yüzden.. anlamı, ”bi edebiyat iddaası”, ”bi okunma kaygısı” var bunların demek idi.. şahsıma parasal bi getirisi olmasa da ”ticari” yönü var demek idi yani..
sanat-edebiyat yaşamında en yanılmaz ölçüt, kişinin kendisidir.. yazarken-türkü söylerken zevk alıyosan, yaptığın iş de güzel olur misal.. (aynı mantıkla, bi yazıyı kötü yazdığını veya bi türküyü kötü söylediğini zaten hissediyon aynı esnada, derhal)
kimi dostlarımca gereksiz bulunan gürsullah hocaefendi mahlası nereden çıktı, valla ben de bilemiyo, anımsayamıyorum.. elbette bu şerefsizlerle mşşk geçmek üzere uydurdum, ama neden vazgeçmiyorum, hiçbi fikrim yok..
bu heriflerle ”meselemin” ömrüm boyunca süreceğinden olmasın sakın?
****
24 saatim dolu..
başta İZLER, bilgi yurdu’muzun tüm bileşenleri için gece gündüz çalışıyorum..
genel bi yorgunluk içindeyim..
bedenimdeki bitmek bilmez ağrılara karşın hem de..
son gücüme değin direniyorum, direneceğim..
****
çok gazete okuyan, çok kitapları olan bi adamın evinde doğdum..
çok önemli bi başka adamın küçük yeğeniymişim meğer, bunu da sonradan öğrendim..
sorumluluklarım var bu iki insana karşı, ölmemeye çalışıyorum..
yatağıma uzandım gazetelerimi okuyorum.. yazı yazacak gücüm yok..
****
aziz ve muhterem kardeşlerim,
cümleten hayırlı pazar’lar dilerim..
Allah’a emanet olunuz..
emekli vaiz gürsullah hocaefendi.
