RAMAZAN

Ellerde darbuka, kapı kapı dolanırdı bilcümle veletler, şehrimde Ramazan geceleri.
Sanki bitek benim şehrimdeydi dünyada, övünmek gibi olsun.
Dillerde çok uzun bi tekerleme, ki en az 10 dörtlüktür, ezbere bilinirdi tüm ahalice;
”İşte geldik kapınıza
Selam verdik hepinize
Selamımı almazsanız
O da sizin keyfinize”…
****
”Dümbelek” idi bu işin adı. Maksat evlerden harçlık toplamaktı.
Çocuklara dümbelekçi denilirdi. Genelde yoksul çocuklardı bunlar.
Bazen nispeten varlıklılar da katılırdı gruba. Utana sıkıla, kalabalığa karışıp 2-3 kez benim de gitmişliğim vardır dümbeleğe, oradan bilirim.
Aslında direkt olarak sosyalizmdi dümbelek işi, sınıf ayrımı tanımayan.
****
Ne kadar üzüntü verici bişeydir.
Bu işin de çivisi çıktı zamanla. 10-15 kişilik dümbelek ekibi, taş çatlasa 2-3 kişiye düştü.
Apartman kapılarına kâğıt yapıştırır oldu yönetici bozuntusu herifler;
-”Dümbelekçi giremez”!!
Mülkî amirlerin yasak koyduğunu bilirim, hatta bikez;
-”Dümbelekçileri toplayın”!!
O dümbelekçi çocuklara kurban olun.
****
Gabiyetin birazı da çocuklardaydı ama.
Ne darbuka kaldı ne bi çalgı aleti. Ellerde birer plastik bidon, yürüyorlardı cadde-sokak.
İşin kalitesi düşmüştü yani. Emek, malzeme, müzik, gelenek…
Her açıdan.
****
Ve artık korkudan apartmanlara giremez, mahalle içlerine sızamaz olan bu çocuklar, trafik lambası diplerinde beklemeye başlamışlardı, kırmızı ışık yansa da arabalar dursa diye. Arabalar dursa da işimizi yapsak diye.
Ruhi Baba‘yı düşünürdüm bense, her o manzarayı gördüğümde;
-”Kalkın ayağa kalkın / Gidiyor bu çocuklar”.
****
Son Ramazan mıydı, iki önceki mi? Yok yahu en az 5 yıl vardır. İftar sonrası annemden dönüyordum yürüye yürüye. Sahil boyu.
Kırmızı ışık yanıverdi, araçlar duruverdi.
Dümbelek ekibi yanaştı derhal bi mersedese;
-”İşte geldik kapınıza / Selam verdik hepinize”.
Şimdi yukarda Allah var, pekbi babacan idi mersedes saabı herif. İndi araçtan gülümseyerek;
-”İyi ama oolum, evime, kapıma gelmediniz ki, arabama geldiniz”!
****
Durdum izliyordum.
Gülüyordum kikir kikir kaldırımdan, bu duygu dolu sahneye.
Çok geçmeden, göz göze geldik herifle.
Bi an; ” tasdik mercii”, ”fetva makamı”, ”Birleşmiş Milletler temsilcisi” gibi bişey olmuştum.
Onay verdim kaşımla-gözümle ve nazik bi baş hareketiyle.
Dahası, ”caizdür” anlamına getirdim duruşumu, Ramazan gecesinin ruhani etkisi bedenime sinmiş gibiydi.
Adamcaaz etkilendi tabi karizmamdan!!! Çocuklara teker teker para verdi. Ve beni gösterip;
-”Bakın ahau abiniz de verecekmiş” dedi.
Vınladı gitti, klaksona basa basa.
****
Olan bana olmuştu yine. Koşarak gelip yanıma, etrafımı çevirdilerdi.
Başlayıp tekerlemeye eşşek sıpaları;
”Sıçan gelir takır tukur
Yer altında kilim dokur
Bizim sıçan imam olmuş
Minarede ezan okur”!! falan dedilerdi.
Verdimdi tabi ben de 3-5 cebimde ne varsa.
Canınızı severim ula sizin!!
Sonuçta tekerlemedir, asırlardan süzülüp gelmedir, kıymetli imam abilerimiz size gücenmez çocuklar.
****
Kardeşlerim,
Allah’ın elçisine ait, şu en görkemli sözlere kulak veriniz, mübarek Ramazan ayında;
-”Komşusu açken tok yatan bizden diğildir”..
Bu aşka ermeniz umuduyla, hepinize iyi Ramazanlar diliyorum. Nisan’ımız Mayıs olsun, Mayıs’ımız bayram olsun.