PALAN

(2016 eylül… Alpay abimiz Giresun‘a gelmiş. Eylülde gel demişim. Eylülde gelmiş harbi. Özledim abimi. Selam olsun)
***
Herşey Masal cafemizdeki bir plak gecemizle başladı. 2015 yılı sonları idi.
– Gürsel, Alpay’ı da getirsene Giresun’a dedi birileri. Yarım saat içinde nasıl bulup da ulaştım Alpay’ın cep telefonuna, valla bilemedim şimdi ne menem bir mucizeydi?
Düşündüm. Timur Selçuk’la başlattığım seri Alpay ile devam edebilir… Her yıl bir ”efsane” ADD için şehrime çağrılabilirdi… Allah yardım etti, ulaştım işte.
Önce Alpay, sonra menajeri ve ”yengemiz” Gizem Hanım.
Konuştuk uzlaştık. Getirdim sözcüğü pek kabadır, Alpay’ın şehrime gelmesine vesile oldum.
***
İyi oldu… Çok iyi oldu…
Güzel insan Alpay, Giresun’a eylülde geldi.
***
Yalnızca tlf’dan tanımışız birbirimizi. Ötesi yok. Gizem abla ve Gürselciğim olmuşuz ama, aylar içre konuşa konuşa.
– Gürsel seni çok seviyo, Gürsel farklı bi herif, gidelim Giresun’a falan filan demiş, Gizem Abla.
Evet evet, doğru demiş.
Yemekte, kahvaltıda, otomobilde, kuliste, hep sevdim saçlarını-yanaklarını-ellerini-omuzlarını Alpay abinin. Abi elbet. Sakın Alpay Bey deme, bacaklarını kırarım dedi, çünkü.
***
Beni boşverin, çok da önemli değilim. Herkes çok sevdi Alpay’ı Giresun’da. Kimler idi karşısındaki bilemem tabi, ama 5-10 ayrı tlf konuşmasına kulak konuğu oldum mecbur.
– Böyle bişey görmedim.. Sevgi seli içindeyim.. Çok kaliteli insanların şehrindeyim…
Mazhar Alanson’a çıkıştı misal;
– Neyy hiç gelmedin mi oolum Giresun’a? O zaman iki kere geleceksin!
***
Alpay dobra bir adamdı.
– Abi, hadi dansçı kızı tahmin edebiliyorum, Maria Maddalena olarak dans edecek. İyi de bar taburesi ve vantilatörü neden istedin sahneye, hangi şarkının dekoru bu?
– Bar taburesine kıçımı koyacam. Vantilatörle serinleyecem. Ne dekoru ulan!
(Dansçı kardeşimiz harbiden Maria Maddalena şarkısında dans etmeye gelmişti salt. Telefonumda ”Maria” olarak kayıtlıdır halen ve adını gerçekten bilmiyorum. Sulanmayın)
***
Der ki Alpay;
– Memeliler içinde en şerefsizi insan. İnsanın en şerefsizi erkek. Erkeğin en şerefsizi müzisyenlerdir!!!
Der ki Alpay;
– İnsan kız babası olmadıkça baba olmanın ne olduğunu anlayamıyo.
Erkek çocuk şerefsiz oluyo. Bi kız buldu mu, hemen anasını unutuyo. Oysa kız çocuğu ölene kadar babasını içinde yaşatıyo!!!
Der ki Alpay;
– Benim orkestram da şerefsiz yahu!!!
Der ki Alpay;
-”Allah’a inanıyorum, bi yaratıcı mutlaka olmalı. Bu olağanüstü düzenin bi sahibi mutlaka olmalı.
Der ki Alpay;
– Bu düzeni kuran, ölümü durdurabilir, belli bi aşamadan sonra doğumu da sıfırlayabilirdi!!!
***
Bir sohbette dedi ki Alpay;
– Gürselciğim evrim teorisine inanıyo musun?
– Valla abi, tam evet diyemem. Bilim hiçbi haltı tam beceremediği için, dinler bu kadar öne çıktı, evrim teorisi eksik biraz.
– Aynen öyle oolum. Darwin şerefsizinin işleri işte. Milyon yıldır orangutan, yine orangutan doğuruyo!
– Hahahahahaha.
– Darwin haklı olsa, bugün solucanların tükenmesi lazım. Bit-pire-örümcek falan, hepsi şerefsiz bunların, hepsinin soyunun tükenmesi lazım. Ama hepsi duruyo işte!
– Abi onların gizli birer görevi vardır gezegenimizde.
– Hadi lan!
***
İyi ki geldi.
2016 eylül.
Yine bir plak gecemizdi. Alpay Masal’dan içeri girdi. Konserinin bir gece öncesi.
Bizler zaten yılda 52 kez Alpay dinleyip hüzünlenen insanlardık. Bişey farketmedi yani işin özünde. Alpay’sız bir hayatı ömür diye yaşayanlara hediyemiz olsun, ne diyim ki ben?
İyi ki geldi.
Eylülde geldi.
***
Çok sevdik. Çok duygulandık. Çok etkilendik.
Ayrılırken çok kucaklaştık.
– Abi vedalaşmak yok, Giresun’a hoş geldin.
– Tabi tabi, yine geleceğim. Ayarlarsın bişeyler. Şerefsizlik etme!!!
***
Ve gitti. Uçağa bindim diye aradı.
İstanbul’a indim diye aradı.
Eve geldim diye aradı.
Duşa girdim diye aradı.
Yemekteyiz diye aradı.
Rüyada gibiydim günlerce.
Şimdi çok yaşlandı tatlı abim. Çok üzgünüm çok. Çok tedirginim çok. O dünya güzeli Alpay çok kocamış çok…
***
Fazla da abartmayın bu kardeşinizi.
Ben bi garip Keloğlan’ım
Eşşeğimin yok palanı
İşim gücüm doğruluktur
Pek de sevmem ben yalanı…