OLAYLARA DERİNLİK KATAN ADAM…

başka hiçbirini kendi evim kabul edemediğim kadar ömrümün unutulmazı hakyemez apartmanı’nın sakinlerindendi..

kapı komşumuzdu, kimi odaların duvarları bitişik türden.. rastgelirdik her gün, yanaklarımdan bi makas almayı ihmal etmezdi..

çok severdim çok.. ve bilirdim her hallarını..

****

restoran sahibiydi şehir meydanında.. galatasaray’ın, fenerbahçe’nin, Beşiktaş’ın pek meşhur topçularını çok gördük orada, giresun deplasmanına her geldiklerinde..

görmüş geçirmiş bi esnaftan ziyade, babacan bi abi gibiydi.. biz meraklı veletler imzalı forma, top falan derdinde dolanırken, büyüklerimize bilgiler dökerdi..

-şimdi bu cemil, istanbulspor’dan geldi fener’e.. çok düzgün bi çocuktu.. bunun bi gaynı var erzurum’da, manifaturacı dükkanı var..

veya başka bi kamp yemeğidir.. yine mekandayız tabi..

-şimdi bu gökmen, gassaray’a gelirken transferden iyi para aldı.. bu çocuğun köln’deki teyzesi iki evlilik yaptı.. ilk gocası olan dalyarak, termeliydi..

-şimdi bu sanlı, büyük topçuydu.. bunun annesi ile bizim atlasın orhan abi hala dayı çocukları.. bunların vakfıkebir’de yirmi otuz dönüm arsaları var..

bizler her defasında evlerimize bu efsane bilgilerle dönerdik.. birine anlatsan anlatılmaz, 50 sene geçse unutulmaz..

****

düğün salonu sahibiydi de aynı zamanda.. nice cumhuriyet baloları, nice yılbaşılar, nice izdivaçlara sahne oldu sayesinde, o güzelim giresun meydanı..

biz, masa aralarında koşup oynaşan keratalar duyardık anlattıklarını hep..

-şimdi bu damat, çalışmayı sevmeyen bi çocuk.. babası da aynen bunun gibi hergeleydi.. bunların yedi sekiz ton fındığı oluyu her sene..

-şimdi bu orkestra geçen yılbaşı ankara’da sahne aldı.. bu gitar çalan dallama, adıyaman lisesi mezunudur.. bunun bi fen hocası vardı, pezevengin tekiydi..

-şimdi 1962 senesinin yılbaşı gecesi tanju okan da giresun’daydı.. şevrole bi araba aldı bu 61 model, turneye gelirken bacanağa teslim etmiş, bacanak denen gt kırıkkale’de defterdardı..

****

uzun yıllar giresunspor’umuzda yöneticilik de yaptı.. futbolcular ve eşleri az gelmediler evlerine akşam misafirliğine..

komşu çocuğu olarak ben de haberdar edilirdim tabi..

-apo akşama bize gelsin!!!

okul bitmez olur, saat bi türlü akşama ermez olur, koşa koşa giderdim tabi, zamanı geldiğinde..

pastalar, börekler, çörekler yapılmış, takımın namlı oyuncuları müjdatlar, muratlar, tacettinler, bünyaminler, doğanlar, mazlumlar ve yengeler kurum kurum kurulmuş olurdu misafir odası koltuklarına..

-şimdi mazlum, bu apo, kaya abinin oğlu.. çok çalışkan bi çocuktur.. bunların toptancı mağazası var.. bunun abisi galatasaray lisesinde okuyu.. geçen sene biyolojiden ikmale kaldı..

konu konuyu açardı, ben utangaç bi sevinçle pastalara gömülmüş iken..

-şimdi bu hilmi ok giresun çocuğudur.. bu, liseyi on yılda bitirip istanbul’a çalışmaya gitti.. orada hakem ertuğrul dilek ile tanışmışlar.. ertuğrul’un ablası da futbol federasyonunun yan sokağında bayan kuaförüydü..

-şimdi bu trabzonspor çok şike yapan bi takım.. sene 1979, şenol güneş bi bavul parayla bizim restorana geldi.. zonguldağa para götürüyulardı.. parayı teslim alacak olan çocuk, zonguldakspor’da masördü.. aslen tireboluluydu..

-şimdi bizim ezaacı haşim abi, doping iğnesi yapmayı çok seven bi adam. lige çıktığımız sene çok iğne vuruldu takıma o ezaanede.. bunun bi personeli vardı, iğneci salı abi, selanik göçmeniydi..

****

sonra ben büyüdüm istanbullu oldum..

sonra biz de onlar da apartman değiştirdik..

duyardım tabi gıyabımda benden övgüyle söz ettiğini;

-şimdi bu apo ülker’de çok güzel yerlere geldi.. ama para pul, mevki makam diye bi derdi yok bu serserinin.. bi sevgilisi varmış, gız şile gızı, gızın babası da kalkavan’larda gemi kaptanı..

****

sonra babam vefat etti..

çok üzgündü o cenazemizde.

-şimdi bu kaya abi, çok bambaşka bi adamdı.. bunlar bigün fiskobirlik lokalinde coşkun özarı ile viski içti.. coşkun özarı denen puşt sarhoş oldu.. bizim otele götürdüm..

oteli de vardı..

****

ve bigün o da vefat etti..

talihsizlik idi benim adıma.. çünkü sevgili fikret’im de aynı gün vefat etmişti.. her ikisi de tabutunu omuzlamam gereken insanlar idi ve ben elbette ki fikret’imi seçmiştim..

mezar yerleri 30 metre falan yakınlıkta idi.. bizler tam da fikret’i yerine yerleştirirken bi adam geldi.. vaziyete el koydu.. ağlaya sızlaya kardeşimi mezara koydu.. tanımıyorduk.. kim ula bu, fikret’i bu kadar seven herif der gibi bakışıyorduk???

bikaç kelamdan sonra anlaşıldı ki adamcaaz diğer cenazeye gelmişti..

ama büyük adammış, hiç bozuntuya vermeden bitirdi son görevini.. ben yanlış gelmişim demedi.. kim bilir nasıl bi iyiliğe karşılık bu denli mertti?

****

diğer cenaze sevgili refet pamuk amcama aitti..

nur içinde yatsın inşallah..

şimdi bu gürsel apo denen daltarak, refet amcasını hiç unutmaz..

şimdi bu refet, çok iyi bi insandı, mekânı cennet olsun..