Her kezinde yineleyeceğim, yalın gerçeği unutturmayacağım..
Bu sayfa 27 Eylül 2009’da “ben yazı yazayım” diye sevenlerimce kuruldu.
Vallahi bilmiyorum, sosyal medya tarihinde 17 yıldır sürekli yazı yazılan ikinci bir sayfa var mıdır?
Çok da derdim değil artık. Gençken neyse de artık ölüm başucumda yahu?
Değerim bilinse ne, bilinmese ne? Cenaze töreni bile, mezar taşı bile istemiyorum, Giresun insanına o rütbeyi vermeyeceğim, Gürsel Apo Ekmekçi ile helalleşemeyeceksiniz, çünkü benim hakkım helal değil kimseye.
Uzaklara bakmaya gerek yoktur, misal trabzon çocuğu olsam, şimdi tüm dünya bu sayfayı konuşuyordu..
Allah’ıma şükür, “olmamış” bişeyim yok. Katacağım bişeyim de yok.
Daha ne olmam gerekiyor şu götü boklu insanların içinde, bilmiyorum, umursamıyorum.
Her başardığım gibi her yazdığım da bileğimin hakkıyla, gözümün nuruyla, alnımın akıyladır…
Babama layık oldum yeter.
Ulusal medyada da spor medyasında da okunan, aranan, merak edilen tek Giresunlu oldum, bu onur desen, yeter de artar!
(gerçi şuan bunlar yok. aşk yaşamımdaki çalkantılar ve Bilgi Yurdu’nun yoğun gündemi, ulusal köşelerimi etkiledi, motive olup da yazamıyorum oralara, bilesiniz)
(kötü ürün vermem.. zamanını beklerim.. o yüzden de yolun kenarında bağdaş kurup otururum)
(ne kadar egolu, ne kadar megaloman, ne kadar yerelde kalmış zayıf beyin, ne kadar vizyonsuz taşralı varsa önümden geçer.. seyrederim alemi)
2026 yılında büyük olasılıkla canımın içi annemi yitireceğim..
Her gece saat 21’de “oolum nasılsın” diye aranmak, sadece Ayten Ekmekçi’nin son beşiğine özgü bişi olsa gerektir.
Artık o telefon çalmayacak.
Sudan çıkmış balıklık odur sanırım. Lütfen özen gösterin, beni sakın saat 21’de aramayın
Yeni yılda hepimiz mutlu olalım.
Ölümler sevdiklerimizden uzak dursun.
Yüce yaradan Atatürk düşmanlarını birer birer kahretsin.