MONARŞİ

güzelim demokrasiyi bi türlü iliklerine sindiremeyen bi millet olduğumuz, yaşantımızın her alanını krallarla donatma zihniyetimizden bellidir..

gazinocular kralı, barajlar kralı, gol kralı diye başlayan bu zincirin uç halkası, taçsız kral, çirkin kral, kalipso kralı falan derken en sonunda dağ başındaki kendi siperimizde ‘’çömelen kral’’ olarak günümüze değin gelebilmiştir..

(söz aramızda, şu saydıklarımın hepsini toplasan bi oturan boğa etmez, ama şimdi o konuya el atmiyim, malum, siyu kabilesine girdin mi, bi daha da çıkamıyon.. bakın ben lisede katılmıştım aralarına, halen çıkabildim mi?)

****

gayet iyi biliriz, giresun’umuzda da nüfusun ezici bir çoğunluğu dünyaya türlü çeşitli konularda kral olarak inmiş insanlardan oluşmaktadır.. herkes, içten içe, kendi çapında monarşik bi yaşam sürmekte, tahminen, cadde esnafını ve kaldırımlarda gezinen sıradan halkı tebaası gözüyle görmektedir şehrimizde..

bi bakmaya anlarım ben, postaneden aşşaa doğru, sağında solunda borazan öttüren muhafızları varmış gibi kurum kurum kurulup da yürüyen adamların ruh hallerini.. haklarında ansiklopedi yazılacak heriflerdir, ansiklopedi.. seyyah olup da gezmek, katip olup da yazmak neymiş?

burada fazla analize girip de ne kendimi üzeyim, ne de sizlerin beynini bulandırayım, boş verin.. zaten bunların çevresinde bol miktarda veziri de bulunur, dalkavuğu da, jurnalcisi de.. bana laf düşmez, ne edeyim?

(kendi payıma, her erkeğin bireysel haremini kurması serbest ve hatta zorunlu hale getirilinceye değin, çok partili sistemden ödün verilmemesi taraftarıyım.. bu yasal düzenleme inşallah bi geçsin meclis’ten, ehh, yavaş yavaş kraliyet yanlısı olucaz tabi..)

****

”kral faruk” lakaplı, çok sevgili faruk küçük abimiz hiçbirine benzemezdi yeryüzündeki kralların.. buraların en önemli ”el sanatları” erbabından biriydi.. güzel insandı, harbi adamdı.. öyle sade, öyle ince bi yürek taşırdı ki içinde, önceki yaşamında gerçekten de kralmış galiba gibisinden bi his uyandırır idi, sohbetinin tadına vardıkça..

asırlık çınarlar mahallesi’ndeki bi pasaj içinde, asla ”açık” ve ”dükkan” olduğu izlenimi vermeyen, dolayısıyla açık bi dükkan olduğu da anlaşılamayan alçakgönüllü mekanında üretirdi o benzersiz yapıtlarını.. atölye demeye bin şahit ve 1.500 kadar mübaşir isteyen bi yerde nasıl olurdu da bu denli muhteşem ürünler ortaya koyardı, bakıp bakıp hayran olmamak elde diğildi..

ağaç oyma sanatı ve resim ustasıydı faruk abi.. denebilir ki; dünyadaki tüm ağaçkakanlar bi araya toplansa, o’nun gibi biçim veremezlerdi hiçbi ağaca.. ressamlığına yorum yapmaksa, inanın beni aşar, hiç tartışmasız akademik yönüyle incelenecek değerde idi..

ilaveten bi de alçıdan heykeller yapma yeteneğine sahipti kral faruk abi.. en son çayını içmeye uğradığımda, uğraşmakta olduğu kara kartal heykeline bakıp bakıp homurdanıyordu.. sürekli renkli alçı aldığı toptancının ansızın büyükçe bir zam yapmışlığına mı kızgındı, yoksa beşiktaş’ımızın aldığı son sonuçlara mı sövüyordu, orasını kaçırmışım, tam anlayamadım..

****

şehrimizdeki bi avm’nin başındayken, yapmayı tasarladığım ve sanatçı dostlarımın müthiş desteğiyle sanırım gayet güzel de becerdiğimiz bi ramazan etkinliği sayesinde tanıştım faruk küçük’le.. insanlar bi yandan fasıl dinlerken, diğer yandan da şehrimizin büyük el sanatçılarının yapıtlarını görebilmiş, tezgah ve sergilerini gezebilmişlerdi..

işte, sevgili faruk abim de konu eylediğim sanatçılardan biriydi.. ömrümün en mutlu dönemi bu olsa gerektir, kentimin gerçek sanatçılarıyla yan yana, kol kola geçirdiğim 30 ramazan gecesi.. tutup da kendime bi paye çıkaracağımı sanmayın; 20 sene sonra giresun’a dönmüş, ne yapması gerektiğini bilen insanların özgüveni içinde bu güzel adamlarla halkımızı buluşturmuştum.. bunda övüntü duyacak bişey yok, şu dünyada varoluş nedenim zaten budur yahu.. şimdi de aynı işi yapıyorum bilgi yurdu’nda, ula noolmuş!

aksine, üzüntüye boğulacak çok yanları vardı bu olgunun; görmesi gereken gözler, sanatçısına sahip çıkması gereken şahıslar senelerce görmemiş, fark edememişler bu değerli sanat adamlarının varlığını, giresun’da böyle insanların da yaşadığını..

bu iş, kala kala, bi alışveriş merkezi müdürü’ne kalmıştı..

ne acıdır diğil mi?

****

laf yine gelmedi mi oraya?

Mustafa Kemal, şehrimize geldiğinde, bilgi yurdu adındaki bi kültür-sanat oluşumunu ziyaret ederek, tüm resmi işleri kadar, sanata verdiği önemi de kör gözlere sokmuş.. bi devlet adamındaki zarafete bakar mısınız?

şehrin gençleri, büyük ihtimal, kurucusu can akengin’in önderliğinde bilgi yurdu önünde toplanıp Atatürk’e sevgi gösterilerinde bulunmuşlar o gün… doktor necdet adlı bi büyüğümüz coşku dolu bi konuşma yapmış bu arada Ata’ya hitaben.. içeriğini tam anımsayamadım şimdi, ama alim olmaya da, ulemaya danışmaya da gerek yoktur yani.. üç aşşaa beş yukarı; ‘’şöyle aslansın, böyle kaplansın, yedi düvele savaş alanlarında kornerden gol eyledin, tek başına barcelona’yı bile yener, gerekirse tüm devlet adamlarını bi yumrukla döversin’’ anlamında bir konuşma olsa gerektir, yapılan..

sevgili Atatürk’ümüzün gençlere yanıtıysa daha da enteresandır; ‘’afyon ve dumlupınar’da sizin uşaklar da vardı’’!!

koskoca Gazi Paşa’mız, sanki şaka yollu; ‘’oldu goçum’’ der imiş gibi görünse de, hiç kuşku yok ki aslında; ‘’o muhteşem zaferleri kazanırken giresun çocukları da yanıbaşımdaydı’’ demek istemektedir..

****

yeni öğrenmedim ama çok eskimiş bi bilgi de sayılmaz.. kral faruk abim, kansere yakalanıp vefat etmiş maalesef..

sanırım üç beş yıl evvel, ne kadar da ihmal ettiğimi anımsayıp, simitlerimizi alarak koşa-uça dükkanına gittiğimde bulamamış, komşulardan öğrenmiştim acı gerçeği..

açık olduğu hiçbi zaman belli olmayan ol mübarek dükkan, bu kez sonsuz değin kapanmıştı..

çok üzülmüştüm, çok..

****

iyice yaşlı bi herif olduğum vakit, şehrimin gençlerini bilgi yurdu önünde toplayacam yine bi 19 eylül günü.. hissedeceğim ki Atatürk de aramızdadır.. doktor necdet de.. hissedeceğim ki kral faruk abi, bıçakçı haluk abi, ebrucu memet ali, kazancılar yokuşu’nun emektar zanaat erbabı, hepsi hepsi hepsi oradadır..

soracam gençlere, bir kürsüye çıkıp; ‘’becerdim mi çocuklar, iyi oldu mu bilgi yurdu’nu ikinci kez kurmak’’ diye..

açın kulaklarınızı sizler de duyun.. hep bi ağızdan;

-‘’oldu goçum’’ diyeceklerdir bana..