İKSV İstanbul Uluslararası Film Festivali ödülleri töreni gerçekleştirildi

İKSV Film Festivali’nin yaklaşık üç aydır süren ve çevrimiçi başlayıp kapalı ve açık havada devam eden film gösterileri sonunda canlı yapılan ödül töreninde neredeyse kimse mağdur edilmedi.

Bir zoru daha başardı İKSV; pandemi koşullarında festival yaptı! Nisan ayından beri çevirim içi süren ve sonunda açık ve kapalı salonlara taşınarak yüz bine yakın izleyiciye ulaşan İKSV İstanbul Uluslararası Film Festivali, altın vuruşu açık havada tamamladı: Ödül töreni, sınırlı ama canlı katılımla Hilton İstanbul Bosphorus Oteli’nin bahçesindeydi ve her gelen “Çok özlemişim bir arada olmayı, bir etkinliğe gitmeyi!” diye neredeyse gözyaşı döküyordu! Allah kimseyi zorunlu ev hapsine, suçsuz yere hapse girmeye mecbur etmesin, içerdeki masumların dramını da anlayın, malum bu satırları 15 Temmuz gece yarısı yazıyorum!

KAZANANLAR ÇOK

Sanata dönelim: Ne çok klasman, ne çok ödül, adeta bu gece buraya gelen herkes mutlu olsun istenmişti! En çok beğenilen film hangisi oldu, tam liste nedir, spotta ve yanda var, ben töreni ve sırasıyla izlenimlerimi anlatacağım: Önce Onur ödülleri dağıtıldı. Kült filmler yapan Çetin İnanç katılamamıştı, ama şu filmleri tekrar izlesek büyük ekranda, katıla katıla gülmeye çok ihtiyacımız var, hem açık havada, ne güzel olur; ne uçuk kaçık filmler onlar! Perde arkası şarkıcısı, billur sesli Belkis Özener ise heyecanla bekliyordu sahneye çağrılmayı, anons edilince de göz yaşlarını tutamadı. Türkan Şoray’dan başlayarak dönemin tüm ünlü yıldızlarının ağzından şarkı okumuş, gölgeleri gibi hep arkada durmuştu! İşte şimdi sahne onundu. “Görgün Taner’i defterime yazdım, telefonunu bekledim, ben 40 sene sonra şöhret oldum, 40 sene sustum” derken bir dublaj sanatçısının da derdini anlatıyordu! Covid’e yakalanmış, zor yürüyordu ama bugünü de görmüştü ya, gerisi hikâye! Sinemanın karakter oyuncularından Suna Selen ve Yeşilçam’ın Prensi Salih Güney de espriler arasında onur ödüllerini aldılar. Salih Güney’in ön sırada oturan Görgün Taner’e Kerem A, Kerem diye hitap ederek derdini anlatıp sahnedeki Film Festivali Direktörü Kerem Ayan’i sunucu zannetmesi Kerem’i sonunda isyan ettirdi, önce kulağına sonra mikrofondan Kerem Benim diye bağırttı! O kadar emek vermiş, boşa mı gitsindi.

GECENİN KAZANANLARI

Asıl heyecan sonrasında, gecenin kazanan filmlerinin yönetmenleri, yapımcıları, oyuncuları, bir bir sahneye gelip jüri üyeleri ve sponsorlardan ödüllerini aldı, kimine daha az, kimine epey çok, para ödülleri de Türkiye standartlarında fena değildi. Tam listeyi yukarıda okuyacaksınız, ben notlarımı paylaşıyorum: jürilerin hemen hepsi, katılan filmleri çok beğendiklerini ve seçim yapmakta çok zorlandıklarını söyledi. Bu aslında kazanamayan üzülmesin diye söylenen genel geçer bir mazerettir ama ödüller bazı festivallerde olduğu gibi hep aynı filme, ya da bir ikisine gitmemiş, adeta katılan herkes bir şeyler kazanmış, hatta gerek ulusal, gerek uluslararası yarışmada bazı ödüller iki sanatçıya paylaştırılmış olduğuna göre demek ki doğruydu. FIprescI ödülleriyle jüri ödülleri de genelde aykırı olur, bu kez çakışıyordu. “Bekâretin Sonu” gibi. “Çatlak” gibi. Doğrusu “Çatlak” ile yönetmen ve senarist Fikret Reyhan tam üç kez sahneye çıkınca ben “En İyi Film” de ona gider diye düşünüyordum ama “Beni Sevenler Listesi’ne gitti ki daha önce sadece Halil Babür’le “En İyi Erkek oyuncu” ödülü almıştı. Hemen bir not düşeyim; Halil Babür’ü Fox TV’nin sevdiğim dizisi “Son Yaz”da izliyor ve ana karakter olmamasına karşın nasıl parladığını görüyordum. Tiyatro yazarları da “O çok iyidir” diye onaylıyordu, bu ödül ona yakıştı. Herkesin heyecandan ödül alırken sadece teşekkür etmesine karşın Halil Babür neredeyse anlamlı konuşan tek oyuncuydu: “Biz bu filmde sevme ve sevilme mefhumunu çok tartıştık, sonunda sevmenin daha önemli olduğuna karar verdik” vurgusunu yaptı. Filmin Altın Lale’yi aldığını açıklayan Jüri Başkanı Tolga Karaçelik’in de filmin adını “Beni de Sevenler Listesi’ne ekleyin” diye anons etmesi hoş bir espriydi.

“Çatlak” filmi ile önce FIprescI sonra “En İyi Yönetmen ve En İyi Senarist” ödülünü alan Fikret Reyhan ile konuştum, kendisini “Senaryo ödülünü almayı çok istiyordum, çünkü bu senaryoyu çok özenle yazdım” demesini bir yazar olarak çok takdir ettiğimi, iyi bir senaryo olmadan iyi bir film olamayacağını söyledim. Katıldı. Filminin arkasında da çok iyi bir ekip olduğunu söyledi. Kendisi çok az konuşuyor, ne yapalım onun yerine biz konuştuk, Fipresci jürisinden Viktor Apalaçi ile birlikte… Fikret Reyhan, “Biz film yaparak konuşuyoruz!” diye açıkladı suskunluğunu.

Uluslararası yarışmada Altın Lale’yi Brezilyalı Madiano Marcheti’nin yönettiği “Madalena” kazanırken George Peter Barbari’nin yönettiği “Bekâretin Sonu” ve Thomas İmbach’ın yönettiği “Nemesis” de jüri özel ödülünü paylaştılar! Törene Marcheti, video ile katılırken Barbari ve Imbach kanlı canlı aramızdaydılar ve birbirlerine sarılıp mutluluklarını paylaştılar!

ÜÇER, İKİŞER ÖDÜL ALDILAR

“Sardunya” da “Seyfi Teoman En İyi İlk Film”, “En İyi Kadın” ve “En İyi Görüntü” ile üç ödül, “Bekâretin Sonu”; FIprescI ve Uluslararası Jüri Özel ödülü ile iki ödül alanlardan oldu. Tek ödülle dönenler “Av”, “Cemil Şov”, “Dirlik Düzenlik”, “Sen, Ben, Lenin’di, ki bu da ödüllerin kardeş kardeş dağıtıldığını, yarışmaya seçilen filmlerin gerçekten çar çur değil, festivallik olduğunu kanıtlıyordu. Tabii bu ille de seyredilmeli demek değil, çünkü festival filmleri biraz zor seyredilir! Sizlere bayram günlerinde ödüllü filmlerin sinema yazarları tarafından yazılmış eleştirilerini yayımlayacağız. Ve bir gün salonlarda seyredebilmeyi bekleyeceğiz! Bize sinema yapan, film seyretme şansı veren bütün sanatçılara ve festivaller düzenleyip onları ödüllendiren, yüreklendiren, maddi manevi destekleyen herkese, başta bu festivalin yöneticisi Kerem Ayan ve İKSV Görgün Taner ve ekibine de kocaman bir alkış sayfamızdan!