HERKESLE ÇOK SAMİMİ OLAN ADAM!

10 yıl mı oldu tanışalı, yoksa on beş mi.. emin diğilim, öyle bişeydir işte..

cadde’de bi asilzade denli kibarca yolumu kesip demişti ki;

-‘’emekli edebiyat öğretmeniyim gürsel’ciğim.. ismim hayri.. 1 mayıs miting alanında dinledim türkülerini, inan çok beğendim, tebrik ederim kardeşim’’..

ne yanıt verebilir ki bu sımsıcak sözlere, bencileyin bi gariban.. sevindim, mutlu oldum helbet.. ol mübarek ellerini hararetle sıkarak;

-‘’çok teşekkür ederim hayri abicim, sağolun’’ diyebildim bitek..

bi beş dakka kadar sohbet ettik o gün ayaküstü, bu güzel yürekli insanla.. yazdığım herşeyi titizlikle okuduğunu anladım, gendisini dinledikçe.. yarım asırlık bi edebiyat öğretmeni olarak;

-‘’otur, sıfır’’ diye fırça atacağını sansam da edebiyatın hiçbi kuralını iplemeyen yazılarımdan ötürü.. aksine, sevgisiyle sarıp sarmaladı beni abimiz..

bu dünya başka bi dünyadır.. gören görür, görmeyen görmez, bilen bilir, bilmeyen bilmez, şeyi şey eden şeyi de şey eder..

neydi la üçüncüsü, üçleme yapacağıdım ne güzel, lafın gerisini bulamadım..

****

Allah başımdan eksik etmesin hiç..

tez zamanda epeyce bi gelişmişti dostluğumuz hayri abi’ynen.. bigün çay içerken karşılıklı biyerde;

-‘’mehmed kemal’in ‘öğle rakıları’ adlı şiirine gönderme yaptığın bi yazın vardı gürsel’ciğim.. çok etkiledin beni.. taa nerelere götürdün.. mehmed abi’nin rakı sofrasında benim de epey oturmuşluğum vardır istanbul’da’’..

-‘’aaa, ne güzel hayri abicim.. ne büyük bi ortamdır kimbilir’’?

-‘’hiç sorma gürsel’ciğim.. tadına doyamadığım saatler, benzerini bi daha asla yaşayamadığım demler.. yıllar evvel ara güler giresun’a geldiğinde de hep bunları konuştuk ara abi ile.. bambaşka günlerdi o günler’’..

-‘’elbette öyledir hayri abi, sanat ve edebiyat adamlarının ufku farklı oluyo tabi’’..

-‘’sennur sezer şiirleri okudun mu hiç gürsel’ciğim.. sende sennur abla’dan izler sezinliyorum’’?

-‘’okudum abi gençliğimde, nasıl okumiyim.. valla ilk defa senden duyuyom sennur sezer etkisi lafını.. ne diyim, inşallah vardır’’..

açık gonuşayım, yaşça büyük bi kimseden, hele görmüş geçirmiş bi edebiyat öğretmeninden övgü dolu sözcükler işitmek çok hoş bişi..

ne ‘’estafurullah’’ der ezilirim bu gonuşukların altında, ne de duyduklarımı abartıp böbür böbür böbürlenirim.. hayat böyle bişi diğil midir zaten, yalın olacan herdaim, yapyalın.. ve ”salt gülmek” olacak yalanın..

nasıl desem, görmeyen şeyeder, bilen gayetlen iyi bilir, şeyetmeyen de zaten asla bi daha şey diyemez..

****

şehrimin dünyalarda emsalsiz manzarasına baka baka şarap içmişliğimiz de oldu bi akşam.. giresun kalesi’ne çıkmış idik hayri abimin arabasıyla.. duygulandık, efkarlandık, çocuklaştık şişeleri devirdikçe..

-‘’biliyo musun gürsel’ciğim.. evrensel gastesini ben çıkarıyordum istanbul’da’’?

-‘’rahmetli metin göktepe’nin muhabiri olduğu evrensel mi.. aa, nerden bileyim.. muazzam bişeydi be abi.. talebeydim o zaman ben de istanbul’da’’..

-‘’evet evet o gaste, metin’i toprağa ben koydum.. annesi, fadime ana çok severdi beni’’..

-‘’neden devam ettrimedin abi evrensel’i’’..

-‘’cumhuriyet’ten bizim okay gönensin çağırdı beni.. abi gel yazı işlerinin başına geç dedi.. gelirim okay dedim.. sonra ilhan abiyle falan ters düştük.. soğudum koptum o ortamlardan’’..

-‘’yapma abi ya, öyle olmayaydı keşke, hayatın bambaşka akardı’’..

-‘’bu işler çok zor işler gürsel’ciğim.. beynim bulanmıştı resmen.. bak sen de iyi biliyor olman lazım artık.. yeşilgiresun’da başka bi adam oluyorsun, ulus’ta başka, kendi sitende daha bi başka.. oysa hepsi sensin bunların’’..

-‘’öyle deme hayri abi, hepsini toplasan bi adam etmiyom ki’’..

****

eski bi şeker bayramı’nın birinci günü mezar ziyaretinde raslaşmıştık hayri abimle en son.. en az 5-6 yıl vardır.. ben babamla dertleşmeye gittiydim, o’nun kime gittiğini soramadım nedense..

mezarlık çıkışı sahilde yürüdük idi az biraz.. bi roman yazmakta olduğunu anlatmaya başlayıp birden, 135. sayfaya gadar gelmiş’miş canım abim, bunu söylemişti kulacığıma..

-‘’kafamdaki plana göre bi 500 sayfa kadar olacak gibi gürsel’ciğim.. bi yıl içinde bitirmeyi düşünüyorum, ne dersin’’?

-‘’bitmesine biter tabi abi’’..

-‘’yaşar kemal’e mail attım ilk bölümü.. epeyce bi ses getirecek bişeye benzetti yaşar abi’’..

-‘’inşallah abi’’..

-‘’sana şu kadarını söyleyim, daha önce hiç yazılmamış türden bi roman olacak benimkisi.. kürt meselesini irdeledim bi edebiyatçı gözüyle’’..

-‘’abi naçizane tavsiyem, 500 sayfa çok gibi sanki.. bu millet okumaz böyle kalın bi kitabı’’..

-‘’doğru söylüyorsun.. rahşan abla da aynı yorumu yapmıştı’’..

-‘’hayri abicim, misal ben de bi roman yazıyom güya.. konusu yok, kahramanlarının kim olduğu asla anlaşılmıyo falan.. adını ‘siyuların gümbürtüsü başıma vurur’ koydum, ama kaç yıldır ellinci sayfayı geçemedim.. yazıp yazıp siliyom.. o kadar absürd bişi yazmaya çabalıyom ki, çoğu yerde ben bile unutuyom olayların başını-kıçını.. o yüzden dedim 500 sayfa fazla diye.. ve alıştım artık, itiraf edeyim, bitmesini ben de istemiyom.. yazarın konuyu unutup yazamadığı roman olarak geçsin tarihe”..

roman dediğin, enterasan bişeydir.. okuyan okur, duyan duyar, gerisini şey ettirmeyin şimdi..

****

çok şekerdir hayri abim..

her gülmece yazımda mutlaka bikez ‘’Allah’’ ve ‘’gonuşuk’’ sözcüklerini gullanıyo olmamı çözebilmiş yegane insandır dünyada..

-‘’gürsel’ciğim, neyin şifresidir bu kardeşim.. kime, ne mesaj veriyorsun’’?

-‘’annannemin şifresi bu abi.. o’nun lafları.. valla her yazımı o’nun ağzından yazıyom’’..

bilen bilir.. anlayan anlar.. şeyetmeyen de sakın bi daha şeyetmesin..

darılırım..