HER YAPTIĞIMI BİLEN ADAM

(nostalji iyidir/ 2012)

üstüme başıma özenirim, Allah üçün gonuşayım şimdi..

öyle; ‘’ooo, şehrin en şık giyimli erkeğidir’’, ‘’bak bak, 30 ila 54. paraleller arasında yaşayan en bakımlı herif geçiyo’’ veya ne biliyim, ‘’aah ah, uzaya gitse en az dört gezegen çatlatır bu çocuk’’ gibilerinden bi iddaam yok helbet.. o gadar da diğil yahu..

yani, gömleğim kazağıma uyacak, pontulum bu ikisine göre tam garer’inde olacak, çoraplarım ayakkaplarıma yakışacak falan, hepi topu budur.. içime beşiktaş forması giyiyom zaten fanila niyetine.. müsaade edin de donumu yazmiyim artık.. zaten bi o eksük galdıydı bahsetmediğim.. (yakındır, yazarım)

****

sizden merserize olmasın, v yakalı pembe bi kazağım var.. kaç sene önce, indirim varıdı, kiğılı’dan aldıydım.. delikanlı kazakmış, eskimedi hiç.. dolabımdaki genel görünümü itibarıyla, benimle beraber mezara gidecek gibi duruyo aynen..

böyle yaka gısmında, bileklerinde krem rengi manşetleri var inceden.. her nasıl oluyosa, bu kazağımı giyince aynı kaptan-ı deryaya benziyom..

efendime söyliyim, bi keresinde denk geldi niyeyse, bunun altına krem renkli kadife pontulumu giymiş bulundumdu..

****

işte, muhammet abimin hayatımda büyük bi yer edinmesi de maalesef o güne rastladı.. iş yaşamımdaki müdürlük günlerimden tanırdım kendisini.. bi merhabamız kesin varsa da, bi çay içimi muhabbetimiz pek azdı misal..

-‘’işte sanat bu, detay bu, sanatçılık bu, afferim gürsel’ciğim’’ diyerek girdi söze..

naaptım yine acaba ulan rengindeydi sesim;

-‘’estafurullah abi’’?

-‘’yaani bu gadar mı uyumlu giyinilir’’..

-‘’estafurullah, o senin güzel gören gözün abi’’..

-‘’yok yok, yazılarından belli zaten nasıl ince ruhlu biri olduğun.. öyle şerbet akan çeşme’yi, belediye bandosu şefinin çubuğu’nu, giresun banyo ilifi’ni her babayiğit yazamaz’’..

-‘’estafurullah abi’’!

****

nerden duymuş olabilir, Allah biliyo anca..

bi yerde bi dinletim var idi.. çıktım sahneye, elimi göğsüme koyup selam verdim..

ne göreyim; muhammet abi en ön sırada, daha önce eşi-benzeri hiç görülmemiş bi tebessüm yayılmış suratına.. ağzı açık bana bakıyo..

başladım programıma..

eşlik ediyo, alkışlıyo, kimileyin ıslıklarla salonu inletiyo.. ben gayet sakinim, abimiz kan-ter içinde, garip bi durum.. sanki o’nun konserindeyiz?

aksi gibi o denli sade giyimliyim ki o gece; beyaz bi gömlek, bi kot pontul gtümde, postaldan hallice, güvey potininden etraflıca bi bot ayaamda.. utanıyom tabii muhammet abi’den.. keşke ceket giyineydim falan gibiyim ruhen..

dinleti sonrası beni ayakta alkışlaması bittiğinde yanıma geliyo abi’miz;

-‘’beyaz gömlek, siyah bot haa, işte sanat bu, sadelik bu, estetik bu, tebrik ederim gürsel’ciğim’’..

-‘’estafurullah abi’’!!

****

bi biçimde söylemiş, belki de davet etmiş olmalıyım..

ulu manitu lakabını taktığım çok sevgili bi büyüğümün türkü evi’nde, saatler gece yarısına, günler cumadan cumartesiye ermiş..

sahnedeyim..

muhammet abi ve gadınlı-erkekli arkadaş grubu en ön masadalar.. özellikle muhammet abi, nerdeyse benim yanımda oturuyo gibi.. hiç durmadan bilgiler sunuyo masaya..

-‘’bak, büyük ihtimal geçti dost kervanı ile başlar’’..

-‘’merak etmeyin, zülfü’den de bi dokundurur o’’..

-‘’ahmet kaya’yı hiç ihmal etmemiştir’’..

-‘’tahminen yarım saat sonra mola verir, ikinci bölüme izmir’in kavakları ile girer’’..

-‘’ben size demedim mi, sivastopol’suz duramaz o diye’’..

-‘’ağlarsa anam ağlar’a geçti, bu gece daha da başka bişi söylemez’’..

-‘’kutlarım, harikaydın gürsel’ciğim’’..

-‘’estafurullah abi’’!!

****

epey oldu.. çay ocağında rasgeldikdi en son.. yanında, daha önce hiç görmediğim bi başka abi..

gaste okuyordum güya, ama kulak bu, duyuyo tabi her gonuşuğu..

-‘’1 şiir cd’si yaptı, ikincisini düşünmüyo’’..