“Dionysos’un Çocukları” röportaj serimizin en güzel söyleşilerinden birini daha, geçtiğimiz gün Selçuk Borak ile gerçekleştirdik.
“Lüküs Hayat”, “Kuşlar”, “Amhytrion 2000”, “Cabaret”, “Midas’ın Kulakları”, “Yaşar Ne Yaşar Ne Yaşamaz”, “Kral ve Ben”, ” İstanbul Hatırası”ndaki o muhteşem koreografiler, “Şark Dişçisi”, sonra “Bir Ata Krallığım”, “Ağır Roman” geliyor şimdi aklıma.
Düşünüyorum da, sahnede hem güçlü bir şimşek, hem gökkuşağıydı Selçuk Borak. Ortaya koyduğu koreografilerde insana dair duygular inanılmaz bir netlik ve estetikle sunulurdu her defasında.
“Hareket anlatımına önem verdim hep…”
Doğuştan sanatçıydı. Doğaldı, rahattı, içtendi Selçuk Borak. Yorumladığı karakterlere yaban çiçeklerinin kokusunu serpmeyi bildi mesela. Hayatın ayak izlerini sürdü korkusuzca. Ve hep mücadele etti. Verilmiş bir sözü vardı çünkü. Babasına bundan tam elli üç yıl önce verdiği o söz!
Herkes gibi kendi hayallerine aşıktı o da… Paramparça kanarken bile ya da bilinmeyen topraklarda, yitik bir zamanda asılı kalmışken de, hayallerini hep taze tuttu. Tiyatro dansı üstüne çok çalıştı.
Yücel Erten, dans tasarımı Selçuk Borak imzalı bir oyunla ilgili olarak, ”Tiyatroda koreografi işte budur” demişti.
Türkiye’nin kadrolu ilk baş koreografı, çok önemli bir “danseur” (Hayır, balet değil) ve “Şark Dişçisi”nde (Kolbaşı), “Bırak İçeri Gireyim”de (Hakan), “Balım”da (Kerim), “İstanbulname”de (Sahte Kont Hakkı), “Damdaki Kemancı”da (Kasap Lazar) ustalık katındaki performanslarıyla gerçek bir aktör. Unutulmazları arasında yer alan “Antonius ve Kleopatra”da Kahin ve “Kamelyalı Kadın”da Monsieur Duval yorumları…
İşte, Haldun Dormen’in “İkinci Perde”(2001) adlı kitabından “Kral ve Ben“e dair bir cümle: “Selçuk Borak’ın koreografisini yaptığı, Siyam’lı görüşüyle TOM AMCA’NIN KULÜBESİ balesi çok fazla beğenilmişti…”
Selçuk Borak ile İDOB, İBBŞT dönemlerinden, başkoreograf ve oyuncu kimliğinden, ödüllerinden, hayattan, ve tabii, mesleğinde ikinci dönüm noktası olarak tanımladığı “Şark Dişçisi”den konuştuk uzun uzun.
Acaba söze nasıl başlasak? Oyuncu, koreograf, danseur olarak rol aldığı eserlerden bazılarını sayarak mı? Neden olmasın?
“İzmir’in Kızları”, “Hürrem Sultan” “Bırak İçeri Gireyim”, “Robot Pinokyo”,” Yıldızların Altında”, “Uyuyan Güzel”, “İstanbulname”, “Mavi Tuna”, “Petruşka”, “Tatlı Charity”, “İpli Deli”,” Dört Duvar”, “Yaşam ve İnsan”, “Mavi’nin Çağrısı”, “Güz Bitiminde Moliere”, “Durdurun Dünyayı İnecek Var”, ”Seni Seviyorum Mükemmelsin”, “Şimdi Değiş”, “Peer Qynt”, “1001 Gece”, “Mavi Tuna”, “Kamelyalı Kadın”, “Fındıkkıran”, “Ferhat ile Şirin’, “Don Kişot’, “Şehrazat”, “Giselle”, “Don Kişot”, “Şımarık Kız”, “Antonius ve Kleopatra”…
Selçuk Borak‘ı sahnede izlerken gözünüz bir anda kamaşır. O, çoktan bir duygunun, bir anın saptamasını yapmış, sıradışı bir illüzyona daha imza atmıştır. O’nun her koreografisi, sahnede her figürü, her yorumu zamanla yarışır zaten. Hep sahicidir, tazedir, erişilmezdir. Sanatının satırbaşlarındandır çünkü. Dediğim gibi, hem şimşek, hem gökkuşağıdır; hem imbat, hem kasırga…
Pınar Çekirge – Kimya eğitimi alan Selçuk Borak 1969 yılında Atatürk Kültür Sarayı’nın açtığı sınavı başarıyla kazanıyor… Peki ailenin tepkisi ne oluyor?
Selçuk Borak – Şöyle başlayayım anlatmaya, Tarhan Koleji’nde okurken halk danslarıyla da ilgileniyordum. Babam çok iyi fıkra anlatırdı, tam bir meddahtı, diyebilirim. Dayım da, tıpkı babam gibi, sanata düşkündü. Bizim ailede Batı müziği de, alaturka şarkılar da dinlenirdi. Evimizde org, kanun, ud aklınıza hangi müzik aleti gelirse, vardı. Evet, Kimya Bölümü’nde okuyordum. Ama hiç mutlu değildim. Bir gün gazetede Atatürk Kültür Sarayı ile ilgili çıkan ilan ablamın dikkatini çekiyor.
Pınar Çekirge – Ne var o ilanda?
Selçuk Borak – Bale ve opera için yetiştirilmek üzere sınavla, eleman alınacağına dair bir ilan. Başvurdum ve kazandım.
Yavuz Pak – Mutlu olmalısınız…
Selçuk Borak – Öyle de, aileme, özellikle kimyager olmamı isteyen babama ne söyleyeceğimi, bilemiyordum. Endişelerim vardı, kararsızdım. Ve bir gün….
Pınar Çekirge – Evet… Ve bir gün…
Selçuk Borak – Beykoz’da yalının salonunda tüm aileyi toplayıp, durumu açıkladım.
Yavuz Pak – Eyvah, babanız!?
Selçuk Borak – Beni dikkatle dinledikten sonra, “Tamam, ama bana bir söz ver, bu işin en üstüne çıkacak, çok başarılı olacaksın” dedi.
Pınar Çekirge – Ve eğitim başladı…
Selçuk Borak – Çok yoğun bir ders programı içinde buldum kendimi. On dokuz yaşındaydım. Konservatuvar geçmişim yoktu. Alaylıydım. Daha, daha çok çalışmam, öğrenmem, kısa zamanda arayı kapatmam, eksiklerimi gidermem gerekiyordu.
Yavuz Pak – Kimlerdi hocalarınız?
Pınar Çekirge – “Sanat/Bale Babam”, olarak tanımladığınız Allan Carter var sanıyorum…
Selçuk Borak – Evet, Alain Carter’a çok şey borçluyum. Bana ışık oldu, cesaret verdi. O’nun dışında, Todd Bolender, Alfred Rodrigez, Yuri Grigoroviç, Anatoli Mihalaki gibi pek çok önemli hoca ile çalışma fırsatım oldu. Tabii, Cüneyt Gökçer, Aydın Gün, Haldun Dormen, Savaş Dinçel, Metin Serezli, Başar Sabuncu, Mehmet Ulusoy, Yücel Erten, Engin Alkan, Oytun Turfanda, Mehmet Ergen ve daha pek çok yönetmenle de… Aslında meslek hayatımın ilk dönüm noktası Atatürk Kültür Sarayı’nın imtihanını kazanıp, kadroya girmemdir. Bunu hep söylerim.
Pınar Çekirge – İlk koreografi çalışmanızı soracağım.
Selçuk Borak – 1980 yılında “IV.Murat” Operası’nın ilk sahnelenişi ve “Don Kişot” Balesi’nin koreografi asistanlığı ile başladım. 1982 senesinde “Venedik’te Bir Gece” Operet’inde ise ilk koreografimi gerçekleştirdim. Aynı yıl Londra’ya giderek Royal Ballet Company School’da, kısa süreli çalışma ve incelemelerde bulundum.
Pınar Çekirge – Ya ilk baleniz?
Selçuk Borak – “Sarhoş”.
Yavuz Pak – Ve başkoreografısınız aynı zamanda...
Selçuk Borak – 1991 yılında İstanbul Devlet Opera ve Balesi Koreograf kadrosuna alındım. 15 Mart 2006 tarihinde İstanbul Devlet Opera ve Balesi Başkoreograflığına asaleten atandım. 2008 ‘de kendi isteğim ile bu görevden ayrıldım.
Pınar Çekirge – Sonra?
Selçuk Borak – 2007’de yaş haddinden emekli oluncaya kadar koreograf kadrosunda çalışmalarım kesintisiz devam etti. Solist olarak sahnede oldum. Şunu özellikle belirtmek isterim, koreografilerimin içinde hep teatral detaylar kullandım. Eğer, müzikal bir eserde çalışıyorsam dans ve müziğin eserden kopuk kalmamasına özen gösterdim.
Pınar Çekirge – Dışarıda da işler yaptınız değil mi?
Selçuk Borak – Devlet memuru olduğum için, doğrudan değil, farklı bir isimle (Cenk Borga), kurum haricinde de koreografi çalışmalarım oldu.
Pınar Çekirge – Bu arada sinema filmi, televizyon dizileri, ödüller, turneler, provaları, takı, avize tasarımlarınızı bir yana bırakıp, “Şark Dişçisi”ne dönelim mi?
Selçuk Borak – Özge zaman zaman, “keşke birlikte yer alacağımız bir proje olsa” derdi. Devlet Opera ve Balesi’nde eşim, oğlum, gelinimle aynı sahneyi defalarca paylaşmıştım. Özge ile böyle bir fırsatımız olmamıştı bir türlü. O, İstanbul Belediyesi Şehir Tiyatrosu’nda “Kabare”ye hazırlanıyordu.
Pınar Çekirge – “Kabare”nin koreografisi size aitti, değil mi?
Selçuk Borak – Evet. Bu arada ben de Engin Alkan’ın yönettiği “Şark Dişçisi”nde koreografiyi üstlenmiştim. Bir sıkıntı vardı. Oyunun eksen kahramanlarından, Ermeni Kolağası bulunamamıştı henüz. Aklım o roldeydi aslında. Ama hiç tiyatro oyununda oynamıştım. Evet, hareket ezberim vardı. Ya replikler? Ya başaramazsam?
Pınar Çekirge – Fena bir ikilem hali…
Selçuk Borak – Bellek gücümü geliştirmek adına gazete haberlerinden tutun, Nazım Hikmet, Ümit Yaşar şiirlerine kadar neler ezberlemedim ki o süreçte..Ve bir gün tüm cesaretimi toplayarak Engin Alkan’a bu rolü istediğimi söyledim. Kaybedecek bir şeyim yoktu. En çok, olmaz derdi. Engin bir an yüzüme bakıp, hızla yanımdan uzaklaşıp, gitti.
Pınar Çekirge – Ka nereye gitmiştir? Olacak şeydir?
Selçuk Borak – Meğer, yukarı çıkıp idari işleri çözümlemiş o an. Böylece figüran kadrosundan, aktör olarak oyuna dahil oldum. Ama olmazsa olmaz bir şartım vardı…
Yavuz Pak – Neydi o koşulunuz?
Selçuk Borak – Özge durumdan kesinlikle haberdar edilmeyecekti. Çalışmalar başladı. Üstelik biz alt, Özgeler üst katta prova yapıyordu.
Pınar Çekirge – Bu arada Engin Alkan, kendi ifadesiyle etinizden, sütünüzden azami biçimde istifade ediyor ve Özge Borak hala olayın farkında değil… Herkes dilini tutmuş demek ki… Ben olsam çoktan fısıldar, sürprizi hak ile yeksan ederdim.
Selçuk Borak – Genel prova akşamı, oyun öncesi, durumu yine başarıyla idare ettik. Özge annesiyle salona geçmişti. Oyun başladı ve ben “Piişşşt aaaay” diyerek başladım oynamaya. Özge şok oldu! “Babaaaa” dedi şaşkınlıkla. Ve tüm orkestra bir ağızdan “Yaaaaa” diyerek yanıtladı onu.
Pınar Çekirge – Sihirli bir an… Tekrarı olmayacak bir hatıra.
Selçuk Borak – Özge oyun sonrası bana şunu söylemişti: “İnsanın istediği takdirde her yaşta, her şeyi başarıyla yapabileceğini öğrettin sen bana.”
Pınar Çekirge – Çok özel bir durum daha var… Ellili yaşlarınızın sonunda bir bale…
Selçuk Borak – “Dört Duvar” adlı, oldukça zorlu bir performans gerektiren balede, başrol oynadım. Bunun dünyada örneği çok fazla değil.
Pınar Çekirge – Salkım saçak söyleşileri ve anıların istilasını severim. Sizi koreografiyi iten neydi çocukluğunuzda… Biri, bir şey?
Selçuk Borak – Babamın 16 mm.lik bir film makinası vardı. Sık sık Walt Disney filmler izlerdik… O filmlerdeki çizgi kahramanların hareketleri, dansları dikkatimi çekerdi hep. Ahh, şimdi hatırladım. Öğrenciydim, “Damdaki Kemancı” yı izlemiştim. Cüneyt Gökçer, Handan Uran, Deniz Gökçer, Serpil Tamur, Asuman Korad, Hepşen Akar’lı kadrodan. Perde kapandığında ağlıyordum! Bir gün bu oyunda, bayrak taşımaya razıydım, yeter ki oynayabileyim…
Yavuz Pak – Seneler geçip gidecek ve siz Kasap Lazar rolüyle “Damdaki Kemancı”da rol alacaksınız.
Pınar Çekirge – En büyük mucizeniz nedir?
Selçuk Borak – Bana her zaman destek olan ailem.
Yavuz Pak – Sanatın pek çok dalında önemli başarılara imza atmış bir sanatçısınız. Peki hiç pişmanlık duyduğunuz oldu mu?
Selçuk Borak – Asla! Sadece tiyatroya daha önce başlasaydım, sanki daha iyi olurdu diye düşünmüşümdür. O kadar!
Pınar Çekirge – Buğulu bir pencere camına ilk ne yazarsınız?
Selçuk Borak – Kalp çizerim sadece.
Değil aylar, seneler boyunca etkisini, gerçekliğini yitirmemiş nice yorumlara imza atmıştı Selçuk Borak.Şah Şahriyar, Fil Hamid, Mirza, Petruşka, Rüstem Paşa, Tekfur Leo,Tomasso Contarini, Basillo, Hilarion, Kral Mark ve daha nicelerine beden, kan, nefes, can olmuştu.Şimdi kirpiklerinin arasından geçit resmi yapan tüm o yaşanmışlıklar…
Ötelerde denizin üzerinde akıp duran, çoktan gümüş seline dönüşen ay ışığı…
PINAR ÇEKİRGE – YAVUZ PAK
EK : Ödüller, Oyunlar, Bale, Müzikal, Opera, Operetler
Selçuk Borak’ın Aldığı Ödüller:
*1984/ 1985 yılı Avni Dilligil En İyi Tiyatro Koreografisi Ödülü, “Lüküs Hayat” oyunu ile,
*1997 Zihni Küçümen Tiyatro Emek Ödülü, “Bir Ata, Krallığım” oyunu ile,
*2000 Ferih Egemen Çocuk Oyunları Emek Ödülü, “Atatürk ve Çocuk” oyunu ile,
*2009 Tiyatro… Tiyatro… Dergisi Yılın Koreografı Ödülü, “Kabare” müzikali ile,
*Lions IX.Direklerarası Ödülü, “Kabare” müzikali ile,
*2012 Uluslararası Lions Opera Ödülleri En İyi Opera Koreografı Ödülü, “Midasın Kulakları” operası ile,
*2012 Afife Jale Ödülleri Komedi /Müzikal Dalında-Yılın En Başarılı
Yardımcı Erkek Oyuncusu Ödülü, “Şark Dişçisi” müzikali ”Kolbaşı” rolü ile,
*2012 Tiyatro… Tiyatro… Dergisi Yılın Koreografı Ödülü, “Şark Dişçisi” ile.
Selçuk Borak’ın Oynadığı Roller:
Raymonda (Jean De Brienne), Petruşka (Petruşka), Kurban (Mirza), Carmen (Don Jose/ Escamillio), Valpurgis Gecesi (1./ 2.Variation), Oluşum (Canlılar), Les Patineurs (Beyaz Çift), Kapandakiler (Şakacı/ Toplumdışı/ İki Genç Aşık), Harika Mandarin (Yaşlı Adam/ Genç Adam/ Çete Elemanı), Kavak Yeli (4 Erkek), Balanchin’e Armağan (III. Bölüm), Tristan İsolde (Kral Mark), Grand Tarantelle (Çift), Yoz Döngü (2 Çift), Hürrem Sultan (Şehzade Mustafa/Kanuni Sultan Süleyman), Mezuniyet Balosu (Trampetçi Solo), Giselle (Köy Pas De Deux), Don Kişot (Basillio/ Toreador/ Bolero/ Koreografi Asistanlığı), Çark (Mavi Erkek), Çeşitlemeler (2 Erkek Solist), Denge (Erkek Solist), Gökkuşağı (Turuncu), Mavi Tuna (Franz), Peer Gynt (Max Mons), Sarhoş (Sarhoş/ Gangster), İkili (Pas De Deux), Şehrazat (Şah Şahriyar/ Şah Zeman), 1001 Gece (Kuş), Kuğu Gölü (Tarantella/ İspanyol/ Pas De 6), Uyuyan Güzel (4 Kavalye/ Kedi Pas De Deux), Tangolar (3 Erkek), Kamelyalı Kadın (Baba Duval), Şımarık Kız (Alain), Bebek (İsmail), Bahçe Saray Çeşmesi (Vaslav’ın Arkadaşı), Antonius Kleopatra (Kâhin), Giselle (Hilarion), Romeo Juliet (Tybalt), Fındıkkıran (Fareler Kralı), Hovarda’nın Sonu (İpli Deli), Ferhad ile Şirin (Derviş~Yabancı), Don Kişot (Gamaj), Ağır Roman ( Fil Hamit), Giselle (Corland Prensi), Romeo Juliet (Lord Capulet / Rahip Lawrence), Otello (Otello), İstanbul (Akşemsettin/Rum Patriği), Şımarık Kız (Anne Simone), 4 Duvar (Başkan), Hürrem Sultan (Rüstem Paşa), Şark Dişçisi (Kolbaşı), “Balım” müzikalinde “Kerim”, “İstanbulname” müzikalinde “Sahte Kont Hakkı” “Bırak İçeri Gireyim”de Hakan, “Damdaki Kemancı” müzikalinde “Kasap Lazar” rolleri.
Selçuk Borak İmzasını Taşıyan Bale, Opera, Operet, Tiyatro Müzikli oyun ve Müzikaller:
Bale: “Sarhoş” (İDOB), “Nocus” (Çağdaş B.), “Mitos” (İDOB), “Yaşam ve İnsan” (İDOB), “Mavi’nin Çağrısı” (Türkuaz MDC), “Metodimge” (Türkuaz MDC. 20.İst.Fest.), “Retrospektif” (İDOB), “Sisera” (İDOB), “Gideyazdı” (Pas De Deux Çağ.B.Koreog.Günü 1994), “Solobor” (Solo Çağ.B.Koreog.Günü 1996), “Pavane” (Y.Alpar B.Std. A.K.M.), “Asla Geç Değil” (Y.Alpar B.Std. A.K.M.)
Ayrıca, Selçuk Borak, “Asla Geç Değil” balesinin koreografisini değiştirerek İstanbul Devlet Opera ve Balesine uygulamış, Cumhuriyetin 75. Yıl
Kutlamaları sırasında bu eser sergilenmiştir. “Bir ruj..” ( Madam Olga Nuray
Olcay’ı anma gecesi için). 2002 de Solobor adlı eserinin koreografisini yeni bir yorumla tamamen değiştirerek 2.Ankara Dans Platformuna katılmıştır. İstanbul Devlet Opera ve Balesi 2008/09 sezonu için “Gideyazdı 08” in koreografisini gerçekleştirmiştir, bu yeni eseri, Doğu Ezgileri gösterilerinde sergilenmiştir.
2010 İstanbul Avrupa Başkenti etkinliklerinde “Galata” (Shaman Dans Tiy.T.)
Bütün balelerinin konuları, müzik araştırma ve dizimleri sanatçıya aittir.
Opera / Operet : Venedik’te Bir Gece (İDOB), Macbeth (İDOB), Yarasa (İDOB), Karyağdı Hatun (İDOB), Paris Hayatı (İDOB), Don Giovanni (İDOB), Çardaş Fürstin (İDOB), IV. Murat (İDOB,2.Sahneleniş), Sevil Berberi
(İDOB), Çardaş Fürstin (İzm.DOB), Şen Dul (İDOB),Maskeli Balo (İDOB),Şen
Dul (İzm.DOB), Windsor’un Şen Kadınları (İDOB), Lucia (İDOB), Satılmış Nişanlı (İDOB), Midas’ın Kulakları (İDOB), Adriana Lecouvreur (İDOB), Traviata (İDOB), Carmen (İDOB), Midas’ın Kulakları 2012 (İDOB)
Tiyatro/ Müzikli Oyun / Müzikal:
Durdurun Dünyayı İnecek Var (12.İst.Fest.H.ÇamanT.), Batı Yakası Hikayesi (Batı Sanat Gös. Cem Özer), Lüküs Hayat (İBŞT), Antonius ve Kleopatra (İBŞT/ 13.İst.Fest.), Bisküvi Adam (Komedi T.), Kuşlar (İBŞT), Kahraman Bakkal (Ferhan Şensoy T.), Kırmızı Papuçlar (İBŞT), Keşanlı Ali Destanı (İBŞT), Fareli Köyün Kavalcısı (İBŞT), Kaldırım Serçesi (Gülriz Sururi/ T.V.), Yaşar Ne Yaşar Ne Yaşamaz (D.T.İstanbul), Resimli Osmanlı Tarihi (İBŞT), Hansel-Gretel (İBŞT), Sevimli Hayalet (İBŞT), Yaşar Ne Yaşar Ne Yaşamaz (D.T.İzmir), Hüzünlü Bir Komedi (İBŞT), Gözlerimi Kaparım Vazifemi Yaparım (İBŞT), Bir Atın Öyküsü (İBŞT), Kanlı Düğün (İBŞT), Neşeli Günler (İDOB),Bir Gece Masalı (İBŞT), Sahibinin Sesi (İBŞT), Bir Ata Krallığım (İBŞT), Kral ve Ben (İDOB), Kral Oidipus/ Oidipus Kolonos’ta (İBŞT), Bisküvi Adam (İBŞT), Godo’yu Beklerken (İBŞT), Halay (İBŞT), Küçük Prens (Beko Ç.T.), Alaaddin’in Sihirli Lambası (İBŞT), Müzikallere Selam (LKKS), Kibarlık Budalası (İBŞT), Aydınlanma Ateşi (İBŞT), Atatürk ve Çocuk (İBŞT), Tiyatro Şarkıları (İBŞT), Romeo ~ Jüliet (İBŞT), Memur ve Kadın (İBŞT), Sersem Kocanın Kurnaz Karısı (İBŞT), Yaşar Ne Yaşar Ne Yaşamaz (Trabzon D.T.), Şu Bizim Evliya Çelebi (İBŞT), Amphıtryon 2000 (Dormen T), Afife Jale 2000 (LKKS), Bir Kış Öyküsü (Yayla Sanat M.), Haydi Mars’a Gidelim (İBŞT), Bir Şehnaz Oyun (Es.BŞT), Sarıpınar 1914 (İBŞT), Kuzguncuk’lu Fazilet (BBŞT), Benim Küçük Yıldızım (İBŞT), Otello (İBŞT), Meraki (İBŞT), Bizans Düştü (İ.B.Ş.T), Nerde Kalmıştık (Eskişehir Ş.T.), Yaşar Ne Yaşar Ne Yaşamaz (Kocaeli BŞT), Yıldızların Altında (LKKS), Bremen Mızıkacıları (İBŞT), Kantocu (İBŞT), Bağdat Hatun (İ.B.Ş.T), Ayşe (Gülriz S.Engin C.), Cabaret (İ.B.Ş.T.), Fareli Köyün Kavalcısı 2010(İBŞT), İstanbul Hatırası (İBŞT), Yaşar Ne Yaşar Ne Yaşamaz (Adana D.T.), 7edi “Galata” (Shaman Dance T.), Toros Canavarı (İBŞT), Şark Dişçisi (İBŞT), Pinokyo (İBŞT), Shrek Müzikali (Akbank Ç.T.)
Piyasa çalışmalarında ise; Haldun Dormen’le Şan Müzikholünde “Yediden Yetmişe”, “Yüz yıl Önce, Yüz Yıl Sonra”, Lütfü Kırdar’da “ Müzikallere Selam” , Zeki Alasya Metin Akpınar- Devekuşu Kabere ile “Deliler” “Reklamlar” “Şuna Buna Dokunduk”, Gülriz Sururi’nin yazdığı “Ayşem” Müzikali ve Candan Erçetin ve Beyazıt Öztürk’ün başrollerini oynadığı “Yıldızların Altında” müzikali, Zorlu Center’de “Seni Seviyorum Mükemmelsin Şimdi Değiş” Müzikali, Tim Show Center’de “Balım” Müzikali ve “İstanbulname” müzikali, Most Production ile “İzmir’in Kızları” müzikali, İş Sanat ile “Robot Pinokyo”olmak üzere birçok müzikale imza atmıştır.
Selçuk Borak, “Muhteşem Yüzyıl” dizisinde Venedik elçisi Tomasso Contarini, Mayıs Kraliçesi” dizisinde ustabaşı, “Eyvah Eyvah 3” filminde Yunanlı Papaz, “Melekler Şeytanlar” filminde meyhaneci, ”Çember” filminde Emekli Emniyet Müdürü Faruk, “İstanbullu Gelin” dizisinde Doktor İbrahim, “Halka” dizisinde Amir, “Sadakatsiz”de hastane sahibi İhsan,” Kulüp” de Fransız koreograf, ”Kuruluş Osman” da Tekfur Leo, “Aziz” dizisinde Edip, “Gizli Saklı”da Sadullah Amir rollerini üstlenmiştir.
