EŞKÂL

Kısmetsiz adamımdır. Normalde fark etmeyip, doğrudan üstüne basmam lazımdı.
Görmemişim, 10 dakika içinde oracıktan 3 kez geçtiğim halde.
Birinde çöp dökme bahanesiyle çıktımdı, ikincisinde okuma gözlüğümü evde unuttuğum için geri dönüyordum, üçüncüsünde Millet Bahçesi Parkımızın vahşi ormanlarında maceradan maceraya atılmaya gidiyordum.
****
Hadi beni geçiniz! Bu dünyada yaşamıyorum, salt bedenim buralardadır, görmem, görmem!
Önüm sıra-ardım sıra onlarca insan da sokaktaydı.
Onlar da mı görmedi?
****
Kedi bokunu diyorum.
Hayvancağızın biri pislemiş, tam da apartmanın önüne, ikindi vakti. Hiç tanımadığım biri yanıma geliverdi;
-”Kapının önünde pislik var Gürsel Bey, bi uyarayım dedim”.
Sağ olun kardeşim mi demeli, bana ne yahu mu?
Anladım, ilgilenmemek yakışık almaz. Gıyabımda kötü de konuşulacak hem. Alışkınım, yüzüme karşı ağzını açamayacakların, yokluğumda iftira atmasına.
Sanki benim kedilerim sokak biliyo? Hepsi ev kedisi yahu!
Zaten kedin mi var derdin var bu dünyada! Kedi babası diye nam salmışsan üstelik, mahalledeki tüm kedi vakalarını senden bilir insancıklar!
Mecbur, döndüm yine gerisin geri…
****
Yan kapı komşumuz, kasap, ister istemez veteriner ruhludur;
-”Kedi boku bu”!
Karşı taksi durağının sahibi, belgesel uzmanı sayılır biraz;
-”Gürselciğim, köpek pisliğine de benziyor ha”!
Yılların terzisi, karşı sokak komşusu abimiz;
-”At pisliği olmasın, maşallah”!
Pideci kardeşimiz bilim insanıdır aynı zamanda;
-”İzler henüz taze. Yeni yapılmış Gürsel Abi”!
****
Çaycı geçiyordu. Uzaktan akrabayız, sever beni;
-”Gürsel, gördüm ben, bi kedi yaptı demin”.
-”Kim? Bizim Sarman mı”?
-”Yok, hayır, sizin Sarman’la bi hukukunuz var, selam-sabahınız var, yolda rastlaşıp konuşuyonuz, o yapar mı hiç? Tanıdık bi kedi diğildi zaten. Bildiğin, Tekirdi”.
-”Vay kerata”!
****
Gazete kâğıdı, ıslak mendil, peçete falan bişeyler bakınırken sağdan soldan, Gazi Caddemizin mucizevî çöpçüsü yetişti imdada.
Ömrümde bu kadar çalışkan bi herif görmedim. Vallahi görmedim, billahi görmedim. Dünyanın hiçbi belediyesinde, mesai kavramı olmaksızın 24 saat ter döken, salt ana caddeyi diğil, ona açılan sokakları da özenle süpüren başka bi temizlik personeli yoktur. Gerçek midir, yakıştırma mıdır anlamam, güya ”yorgunluk denen şeyi bilmemek” gibi bi hastalığı var imiş bu güzel çocuğun?
Öyle ya da böyle, iki dakikada yok etti kötü manzarayı.
Helal olsun aldığı maaş.
****
Bu esnada zabıta arkadaşlardan biri,-”Tam karşıda mobese kamerası var abi, istersen bulalım kediyi” dedi. Baktım ciddi söylüyor bunu. İnadına ben de ciddi pozlara büründüm. Gerek yok, en azından eşkâlini biliyoruz, diyiverdim, filmlerdeki dedektiflere benzer bi ses tonuyla;
-”Tekir”!
Ben bulurum kendisini!
****
Yeri geldi, sevgili avukatım Yusuf Uzun’a buradan sesleniyorum.
Kendisi şehrimizde ”ünlülerin avukatı” olarak bilinir. Gerçi, en ünlü müvekkili benimdir, anlayın ötesini.
-”Şikayetçi olalım kediden Yusuf’um”!!!!!
Yalnız şöyle bi sıkıntı var avukatım; bu şehirde ”Gürsel Ekmekçi adlı şahsın bana küfür ettiğini zannettim”şeklindeki bi şikâyet dilekçesiyle ceza yemiş bi insanım ben. Nasıl işlem görür bu dilekçe, nasıl yargılanırım ben, her ”zanneden” haklı çıkacaksa mahkemeye ne gerek kalır, halen çözebilmiş diğilim!
Ben de Tekir Bey’in, bizim apartmanın kapısına kaka yapmak suretiyle bana sövdüğünü sanıyorum. Davamızın ana konusu bu olsun sayın avukatım.
****
İşin gırgırındayım tabi.
Kediler sokakların gerçek sahibidir. Onların dünyasına konuk olan bizleriz.
Özellikle Giresun sokakları Giresunlu kedilerindir.
Küpe yapıp kulağına taksın herkes.