DİET!!!!!

yok yok merak etmeyiniz, ”diyet ettim Allah rızası için” şakasını yaparaktan başlamayacağım.. öyle çapsız, hadsiz, kuru sıkı esprileri hiçbi yazımda kullanmadım..

****

ama gima’dan başlayabilirim izninizle..

türkiye’de süpermarketçiliğin okulu da, duayeni de, merkez üssü de kızılay gima mağazasıdır.. oradan yetişmemiş kişiyi, marketçi saymayan bi ekolden gelmeyiz biz..

şükür, ben de ülker’den istifam sonrası, 1998 yılında, kızılay gima mağazasının yöneticilerinden biri olarak bu sektöre adım atmış oldum..

ikinci bi mağazaya atanma günümüz geldiğinde, önüme sunulan seçeneklerin en mantıklısını yeğleyerek ordu gima mağazasına geçiş yaptım..

ordu mağazamızın 4 yöneticisi de kızılay gima orijinliydi.. sizlere övünmek gibi gelse de önemli diğil, bu sayede ordu gima mağazası, sektördeki ciro ve karlılık rekorlarını kırmaya başladı..

(şöyle söyliyim; koskoca kızılay mağazası ciro yönüyle açık ara türkiye 1.siydi.. biz, ordu gima’yı, onca anlı-şanlı ilin içinde türkiye 2.si yapmıştık.. olacak iş diğildi ve elbette havamız 1500 idi)

****

bu kolay bi icraat diğildi tabi.. uyguladığımız yöntem şuydu;

-”yahu arkadaş, bisküvi-çikolata-makarna-peynir-deterjan-çamaşır suyu-kola-meyve suyu falan filan her markette, her bakkalda var.. biz marjinal olacaz”!!!

neydi farkımız?

1) bizde; mağazayı her mevsime göre, baştan aşağı değiştirip uyarlamak zır deliliği vardı.. çok sık sabahlardık gima’da.. basit örnekler vereyim, okullar açılırken mağazamız bi kırtasiye mağazasına dönüşür, yaz yaklaştı mı bi plaj-ev temizliği-mangal-meşrubat-bira mağazasına dönüşürdü.. gibi gibi..

2) bizde; en uç ürünleri satmak zır deliliği vardı.. basit örnekler vereyim, kar zinciri, kedi-köpek mamaları, sinek-böcek ilacı, olta takımları, güneş gözlüğü, oyuncaklar.. gibi gibi..

kim darılırsa darılsın, gerçek gerçektir, kuru lafla değişmez, karadeniz insanı, hem müşteri olarak, hem de esnaf olarak, çağdaş süpermarketçiliği ordu gima’dan öğrendi..

biz öğrettik kardeşim, var mı itirazı olan.. o zamanki yönetici kardeşlerime ve aslanlar aslanı personelime selam olsun, selam..

****

bizler 30’lu yaşlarımızdayız, canavar personelimiz 20’lerinde henüz.. yılın 98-99 civarı olduğunu anımsatayım.. türkiye’de bile doğru düzgün bilinmezken, hatta biz kendimiz bile ne olduğunu tam bilmezken, diet ürünler reyonu vardı ordu gima’da..

50-60 yaş civarındaki abi ve ablalarımız, tahminen gazeteden-televizyondan falan görüp öğreniyo, ”bu ürün olsa olsa gima’da olur” diyerek bize geliyordu..

ne bileyim, diet bisküvi, diet reçel, diet şeker, diet helva vb vb..

rejim yapmanın ne olduğunu bilecek yaşta diğildik, muhtemelen, bize de çok marjinal ve komik gelen bu insanların yönlendirmesiyle başlamışızdır, ama diet ürünler reyonumuz dolup dolup boşalıyordu..

(belki de başlangıçta angarya gelmişti bizlere, bu diet reyonuyla uğraşmak?????)

(anımsayınız, o zamanlar diet denince, yalnızca şeker hastaları akla gelirdi)

ürünlerin tamamı ithaldi.. zaten 2-3 ithalatçı firma mevcuttu ülkemizde.. oralardan ürün tedarik edilmesini sağlıyorduk.. ürün gamı çok kısıtlıydı.. 15 çeşit, 20 çeşit anca..

geçti gitti o günler..

****

dün kendimi migros’ta buldum..

bu kez müşteri idim.. hatta, vaktiyle komik bulduğum ”50-60 yaşlarındaki lüzumsuz ve aşırı uyuz müşteri abi” denen adam, maalesef bendim..

yaşam ne tuhaf bişiymiş yahu! nereden nereye!

alışılmışlıklar değişmiyo, eski kafalar düzelmiyo.. kasadaki gızlardan birine; ”diet reyonu nerede gızım, bulamadım bi türlü yaa” demiş bulundum..

sağolsunlar, bu sektörde halaa namım yürümektedir..

-”ooo gürsel müdürüm hoş geldiniz, öyle tekbi reyonda diğil, diet ürünler çeşitli yerlerde var, lütfen bi daha bakın” dedi hanım kızımız..

vay bee diye geçti içimden.. pek de bişi demedim, hem yenilere laf anlatmak mümkün diğildir, hem de eskiyen biziz, genç marketçilerin suçu nedir diye söylendim kendimce..

****

harbiden diet ürünler o denli çeşitlenmişti ki, boy boy, tür tür, reyon reyon.. dağılmıştı market içre..

düştüğüm hallara hem üzülüp, hem gülüp, aldım işte bişiler.. diet ekmek, grissini, peynir, müsli, falan filan..

böyleyken böyle işte..

bu bir orta yaş yazısıdır, neyleyim?

****

1) ordu’daki diet reyonu delisi abilerimizin çoğu erkenden vefat ettiler.. duyabildiklerime gittim, cenazelerinde son görevlerimi yaptım inanınız.. o kadro, müdürüyle-personeliyle-müşterisiyle çok mübarekti.. hiç kopmadık, hep selam gönderdik müşterilerimizle birbrimize.. ama öldüler işte.. yeme içmeye dikkat edilmekle dünyaya kazık çakılmadığını bilesiniz..

2) bi oturmaya 1 diet ekmek yedim yahu.. meğer 1-2 dilim yeniyomuş!!! hadiyin üleyyynnnn!!!!

3) yaşamındaki en büyük görevi bana 1 dilim fazla yemek yedirmek olan sevgili annem.. bi köfte, bi tavuk, bi balık, bi tatlı, bi kek, her ne ise tabağıma mutlaka herkesten fazla yiyecek koyan annem.. şimdi ”ula az ye” diye başımda bekliyo.. ekmeği bile vermiyo!!!

4) doktor sonrası bi garip oldum, anlaşılır şey diğil.. ağrılarım daha az, tıkanmalarım daha az.. henüz çözemedim, ne oldu, nasıl oldu?

sanırım koşu bandı bana iyi geldi..

oradan indiğimden beri zaptolunmuyom!!!!!!