DENK

Ölüm korkusu denen ”kaçınılmaz” duyguyu aşmış bi kardeşiniz olduğumu biliyorsunuz di mi?

Anlatayım;
Adım adım oldu her şey.
****
Önce; 20 yaşımdayken henüz, babamı yitirdim. Ölüm denen şeyle tanışmış oldum.
Bilen bilir, bilmeyene de Allah tattırmasın, baba vefatı ”yarım kalmak” demektir, her evlada.
Ama nihayetinde, baba ölümünün anlaşılır, kabul edilebilir bi yanı vardır. Babalar, erkenden çekip gitmek üzere gelirler adeta dünyaya.
****
Sonra; ben de baba oluverdim bigün. Zamanla kızlarım 2’lendi çok şükür.
Bi ilkbahar vakti… Durup dururken… Otururken deniz kenarında… Ölür isem, kızlarımın ne kadar çok üzüleceği düştü aklıma.
İşte bu en büyük aşamasıdır ömrümün.
İnsan, kendi öleceğini umursamaz artık,
Kızlarının gözyaşı var iken.
****
Son;
En yakın arkadaşım öldü malum…
Bizim kuşağın da ölebileceğini anladım böylece.
Yapacak bişeyim yoktu.
****
Gecelerden bi gece minik Yağmur’um, dünyanın en güzel şarkısını söyledi karşıma geçip, yarım yamalak da olsa;
-”Bana bir masal anlat baba
Anlatırken tut elimi
Bırakıp gitme sakın beni
İçinde Giresun olsun”..
Ne edeceğimi bilemedim.
****
Öyle oturdu ki içime, mecbur, ölümsüzlük iksirini icat edeceğim diye düşünmeye başladım, bu şarkının yüzü suyu hürmetine.
Yerin göğün sahibi, Nahl Suresinde ipucunu vermişti zaten; bal arıları.
Ve Giresun gocagarıları gereğini öğretmişti zaten; sırgan çorbası. Her derdin dermanı.
Bal ve sırgan… Hangi dozda karıştırmam gerek?
Çözmem gereken salt budur.
****
Ne anlattığını çoğu kimse bilmez maalesef. Yeterince önemsenmemiş, tövbe hâşâ gümbürtüye gitmiş benzersiz bi nurdur, Nahl Suresi.
Yiyeceklerden söz eder misal. Ağaçlardan, balıklardan, hayvanlardan… Tabiattan bahseder bi de, yıldızlardan, güneşten, bulutlardan…
Anlarız ki okudukça bu olağanüstü sureyi; hayvanlar ”binesiniz” diye yaratılmış meğer. Dağlar ”sarsılmayalım” diye, balıklar ”yiyesiniz” diye, deniz ”süs eşyaları” için.
Ayrıca der ki yollarına kurban olduğum Allah; ”Hurma ve üzüm ağaçlarından içecekler ve güzel gıdalar edinin, şüphesiz ki bunda büyük bi ibret vardır”.
Kimse, kendi kafasına göre dünyamızı karartmasın.
****
Şimdi sıkı durun. Peygamberler dışında vahiy gönderilen yegâne varlıklar bal arıları imiş. Birlikte okuyalım, buyurun lütfen;-”Senin rabbin bal arısına şöyle vahyetti; dağlardan, ağaçlardan ve insanların kuracağı kovanlardan kendine evler edin. Sonra meyvelerin hepsinden ye de, rabbinin kolay kıldığı yollara gir. Onların karınlarından renkleri çeşitli bi bal çıkar ki, onda insanlar için şifa vardır. Şüphesiz ki düşünen bi millet için bunda büyük bi ibret vardır”.
Ben, henüz bu sureye kafa yormuş bi din bilginine rast gelmedim.
Ben, henüz bu bilgilere kafa yormuş bi tıp doktoruna denk gelmedim.
Bağışlayın cahilliğimi.
****
Peki, neye denk geldim?
Harbiye Açık Hava Tiyatrosunda ”Can Yücel Gecesi” yapıldı bi tarih. 90’ların başıydı. Tıklım tıklımdı.
Anma gecesi diğildi, Can Yücel de sağ idi ve gecenin sonunda konuşma yapmak üzere sahneye gelmişti. Başta Cem Yılmaz ve Yılmaz Erdoğan olmak üzere, o dönemin genç sanatçıları, sahneye Can Baba’nın ellerini öpmeye gittiler.
Ve hepsi ayakkabılarını çıkardılar, huzur’una çıkar iken.
Bazı yerlere ayakkabı ile girilmez çünkü.
Üzgünüm ki buna kafa yormuş bi edebiyatçıya da denk gelmedim.
****
Sevgili dostlarım,
Birazcık düşününce, yerli yerine oturmayan tekbi kavram yoktur gezegenimizde. Kusursuz bi sistem kurmuştur, yüce yaratan.
Sözgelimi, bizlere Mustafa Kemal Atatürk’ü nasip kılmıştır.
Hepinize yeni yılın sağlık, mutluluk, bereket ve aşk getirmesini diliyorum.