Annemden dinlediğime göre (O da annesinden duymuş), dedemin yüzü çil’den geçilmiyormuş. Bir yaşlı kadın dedeme tavsiyede bulunmuş, dedem de yerine getirmiş ve faydasını görmüş.

“İnce bir pamuk katı arasına mercimek ekeceksin. Sulayacak beş, on santim büyüteceksin. Sabahları abdest alıp, üç ihlas bir fatiha okuyacaksın. Amin dedikten sonra ellerini yeşillenen mercimeğin üzerinde okşar gibi gezdirip, çilli olan yüze yada ele süreceksin. Çillerinden eser kalmaz”

Dedem bu uygulamayı yapmış. Annem dedemin çilli olduğunu hiç hatırlamıyor, demek ki geçmiş. Bunlar bize anlatılanlar. Ne kadar doğru olduğunu yapmadan bilemeyiz. Hani derler ya “yer, gök dua ile” kalbinizi bozmayın. İnanmak yeterli.

Yakın geçmişte benim uyguladığım başka bir reçete var. Güldüğünüzü görüyorum. İnanmak gerçekten zor. Nasıl mı ? anlatayım. Sol elimin yüzük parmağında siğil vardı. Bana anlatılan “ilk defa gittiğin evde, bir cimcik yada yemeğe eker gibi iki parmak arası tutabileceğin kadar tuz alıp, siğilin üzerini üç ihlas bir fatiha okuyarak gezdirecek ve ev sahibinin içme suyuna (sürahi, su küpü, damacana) tuzu atacaksın, kimse görmeyecek, siğil geçer dediler. Bende yaptım. Elimde artık siğil yok. İlk kez kimin evine gittiğimi ve bu uygulamayı yaptığımı merak ediyorsanız, söylemem.

Eminim sizinde uyguladığınız böyle küçük reçeteler vardır.

Dilinizden dua eksik olmasın. Satırlarda buluşana kadar, hoşçakalın.