Zehra (anlattığım olaydaki isimler değiştirilmiştir) varlıklı bir aileye doğdu. Babası işini kendi kurmuş ve geliştirmiş dürüst, çalışkan, ekip kurmasını ve ekip halinde kalmasını bilen girişimci bir esnaf olarak başlamış saygı duyulan bir iş adamı olmuştu. Kasım, Zehra’yı okula götürüp getiren ve Zehra’nın ihtiyacı oldukça ona hizmet vermekle görevlendirilen şoförün adı. Zehra ona “Kasım Abi” derdi.
Zehra başarılı bir öğrenci olarak ilkokul, ortaokul, Lise ve Üniversite’yi bitirdi ve çalışmaya başladı. Kasım Abi ona şoförlük yapmaya devam ediyor.
Geçenlerde Zehra, kendisi için bırakılan bir şeyi aldırmak için şoförü gönderme durumunda kaldı ve karşıya bilgi verdi, “Şoförü gönderiyorum, biraz sonra gelip alacak!” dedi. Şoför Kasım gitti, aldı, getirdi ve o günden sonra “Zehra Hanım’a” soğuk bir tavır takındı, resmileşti, uzaklaştı.
Zehra sonradan farkına vardı ki, karşı tarafa, “Şoförü gönderiyorum, biraz sonra gelip alacak!” dediğini Kasım Abi duymuş. Ve, ‘Kasım Abi’ olmaktan çıkıp ‘Şoför Kasım’ olmaya karar vermiş; Zehra Hanım’la ilişkisinde resmileşmiş, uzaklaşmış.
Zehra babasına durumu anlatmış, “Baba karşı tarafa, Kasım Abi gelecek diyemezdim ki. Ayrıca konuştuklarımızı onun duyduğunun farkında değildim,” demiş. Baba, anlıyorum kızım, hayatta bu gibi olaylar hep oldu ve olacak. Önemli olan şimdiden sonra senin ne yapacağın, demiş. Kızı, ne yapayım baba, diye sorunca, senin yerinde olsam, bir hediye alıp onunla konuşur, gönlünü alırdım ve “sen benim ‘Kasım Abimsin’, ama başkaları bunu bilmez ve bunu onlara anlatmak zorunda kalmak istemiyorum”, diye açıkla demiş.
Geçen hafta yaşanan bu öyküyü sizinle paylaşmak istedim.
Yazarken çoğu yerde gözlerim yaşardı.
Zehra’ların Kasım Abi’lerinin, “Kasım Abi” olarak kalabildiği bir toplum olarak kalabilir, can can’a ilişkiyi önde tutan bir toplum olarak kalmayı başarabiliriz.
(Doğan Cüceloğlu / 5 Şubat 2019)
1
