Baklava Desenli Ev

PAZAR’LIK

dünya üzerindeki ünsüz yazarların en meşhuru olan gürsel apo ekmekçi, birinci kitabı baklava desenli ev’i, ”uzay mekiği kullanma kılavuzu” niyetine yazdığını iddaa eder..

her ne kadar kitapta uzaya ve mekiğe dair tekbi kelam edilmemiş de olsa, dileyen, satır aralarında her aradığını bulabilmiştir..

sözgelimi, pekçok insan, kimi öykülerden sonra;

-”sağol gardeşim, beni yazmışsın” diye gururlanmış, ama sayın gürsel bey;

-”hayır yahu” diyememiştir..

durup dururken, ilgisiz bi yazıda gendini bulan, uzay mekiğini haydi haydi bulur, anlamında susmuştur.. (halen de susmaktadır)

****

dost-arkadaş sohbetlerinde daha evvelden de söz etmiştir gürsel bey;

kendi kitabının, istanbul ve ankara’da ‘’mizah kitapları’’ raflarında yer aldığını gözleriyle görmüş biri olarak.. giresun’daki pekçok iyi yürekli insanın, ‘’kitabını okuduk, ne güzel anlatmışsın yahu, çok ağladık be gardeşim’’ biçimindeki kutlamalarına sadece şaşırdığından..

sizce de ilginç diğil midir, bi gülmece kitabına çok ağlanması???

****

kitabın önsözünde Atatürk’e bile sitem edilir misal..

giresun variken samsun’a çıkmış olmasındaki büyük hata eleştirilir.. ülkemizin düştüğü cümle hallar buna bağlanıp;

-”giresun’a çıkmazsan böyle olur ağam” demeye getirilir.. şakadır tabi bu..

ama, bikaç sene sonra, bi spor sayfasında, ciddi ciddi; ”Atatürk aslında trabzonsporluydu” iddaasını okuyunca gürsel bey, gendini;

-”az bile yazmışım la” şeklinde düşünmekten alıkoyamamıştır..

****

insanların tipinden hangi takımı tuttuğu belli olur..

örneğin Ata’mız genel görünüm itibarıyla tipik bi fenerbahçelidir.. fakat, savaşa giderken zübeyde hanım’ı Beşiktaş kulüp yöneticilerine emanet etmesi, çok çok çok önemlidir helbet..

kuşku yok ki, dünyada herkesin ikinci takımı Beşiktaş’tır.. Ata’mız için de geçerli olsa gerektir bu kural.. rakıyı fazla kaçırdığı bi gece;

-”zamanında bi şekilde fenerli olduk, Beşiktaş bambaşka bişiymiş be ismet, ben en iyisi annemi bunlara teslim ediyim, sen de yarından itibaren Beşiktaşlı ol” demiştir O.. (övünmek gibi olmasın)..

yani değerli mümin kardeşlerim, Mustafa Kemal’in trabzonsporlu olması, anca laz fıkrasıdır..

****

trabzonspor daha dünkü çocuk..

o yoğiken giresunspor vardı türkiye 1. futbol liginde.. gözüm gördü, kulaam duydu o günleri.. o kadar ki dünkü çocuk işte..

masal masal matitas / gaynanamın götü tas.. (aynen o hesap)

****

inönü stadyumu.. kapalı tribün..

en ortası.. tribün önünde bi set..

orada ayakta duruluyo.. orada durabilmek bi ayrıcalık zaten.. bi rütbe.. dünyanın en muhteşem tribününün yönetildiği yer orası..

oradan gelmişim, kimseye eyvallahım yoksa hayatta, kökü oradandır..

****

daha gurbete gittiğimin ilk senesi, 40 yıllık çArşı çocuklarının arasına düşmem hayatımın dönüm noktasıdır zaten.. tamamen tesadüftür.. tamamen okul arkadaşlarımın kıyağıdır..

o duygu anlatılmaz..

ama gurbet gurbettir.. yabancısındır sonuçta..

****

(aslolan giresunspor sevgisiymiş, geç anladım.. yaşam anlatır adama gocayınca.. Beşiktaşlıyım sapına kadar.. giresunspor maçlarında bile Beşiktaşlıyım tabi, o ayrı.. anlayamadınız di mi bu duyguyu? sanki ben anladım mı, aslen nereliyim?)

****

bugün giresunspor’u tvden izlerken bunlar geçti aklımdan..

karadeniz bölgesinin tamamı futbolu, anca trt radyosu ve tvsinden izlerken, giresunspor birinci lig’de efsaneydi yahu..

şimdiyse, ‘’şu herifleri yensek de küme düşme potasından kurtulsak’’ gibisinden üçüncü sınıf bi duyguyla izliyoz takımımızı..

ne ayıp!

****

(bakınız.. şöyle anlayınız futboldaki eski’lik derecemizi.. kimi pazar günleri giresunspor deplasmanda olurdu.. her nedense radyoda bile maç yayını yapılmazdı.. tv yayını zaten yoktu.. ptt aranır, giresun’daki nöbetçi memure hanıma sorulurdu kibarca ‘’hanımefendi maç gaç gaç acaba’’ diye.. o acayip yıllarda nasıl bi iletişim yolu varsa artık ptt nöbetçi memurları arasında, gızcaaz derhal anlık skoru söylerdi.. ben bile babamın, eczacı haşim amcamın, atlasın orhan amcamın falan kaç kez evden telefonla skor öğrendiğini anımsıyom.. o çağda bu iletişimin nasıl sağlandığı halen büyük bi sırdır.. ben bikaç kez araştırmaya kalkıştım, bulamadım o ablalarımın hiçbirini.. gız u da neydi diye soramadım)

(haa, bu arada, ‘’ptt memuresi hanımefendilerle çok hürmetli gonuşma’’ konusu da işlenmiştir, baklava desenli ev’de.. dünyadaki en enteresan kibarlık budur zaten.. santraldaki nöbetçi kadına, ingiltere kraliçesi gibi davranmak)

****

aziz ve muhterem kardeşlerim,

yazıya başlarken aslında ne anlatacağımı, konunun nasıl ptt memurelerine geldiğini valla ben de unuttum, bağışlayın.. yalnızca o skor sorma telefonu açıldığı günün, aynı zamanda pazar gıymalısı yeme günü de olduğu, o tat, o duygu aklımda kalmış.. içim acıdı..

cümleten hayırlı pazar’lar dilerim..

Allah’a emanet olunuz..

gürsullah hocaefendi.