‘Sağlıklı ailede çocuk yemek yemeye zorlanmaz. Yemek zamanı gelince ailenin beraberce yemek yemesi beklenir; ne var ki, kimse belirli bir miktar yemeye zorlanmaz. Yemek zamanı yemeyen çocuk bir saat sonra, ”Benim karnım acıktı, bana yemek ver,” diye annesine gelince, annesi, ”Bir saat önce yemek zamanıydı, o zaman yemedin. Burası lokanta değil, istediğin zaman sana yemek hazırlanamaz. Önümüzdeki yemek zamanına kadar beklemek zorundasın,” der. Böylece çocuk, sofrada yemek yememek davranışının sonucuna katlanmak zorunda bırakılır. Ne var ki, anne yemek masasında çocuğuna, ”Şimdi iyice ye de, bir saat sonra benim karşıma, anne karnım aç diye çıkma!” demez. İstediği kadar yemek yeme yine çocuğun kararına bırakılır.”