Değerli okurlarım, bir ilkokul öğrencisi bana mektup yazmış, Elazığ’dan. Türkiye’nin öğretmenlerinin gönül zenginliğinin ifadesi olarak gördüm. Kimlik belirtmeden paylaşmama öğrenci, ailesi, öğretmen izin verdi.
***
Merhaba Doğan amca,
Sana Elazığ’dan yazıyorum. 4.sınıfa gidiyorum. Öğretmenim Bir Bakar mısın kitabını okuyorum. Annemin kitaplığında görmüştüm. “Okuyabilir miyim” diye sordum, annem de olur dedi. Keşke o kitabı şimdi yazsaydın. Ben de sana öğretmenimi anlatsaydım, sen de kitapta yazsaydın. Benim öğretmenim benim sol gözüm. Ne demek bu? Anlatmak istediğim de bu. Ben 1.sınıfa başladığımda biraz zaman geçmişti. Öğretmenim bir gün annemi okula çağırdı. Anneme gözümün bozuk olabileceğini söyledi. Ne ben ne ailem hiç fark etmemiştik. Daha doğrusu ben bütün insanların öyle gördüğünü zannederek büyüdüm. Sonra biz doktora gittik. En fazla ne olabilirdi, gözlük kullanırım diye düşündüm. Doktor muayene etti. Benim sağ gözümü kapattı ve o an dünyam karanlık olmuştu. Meğerse benim sol gözüm hiç görmüyormuş. Ailem için, benim için çok zordu. Sonra benim ameliyat olmam gerekti ve başka bir şehre gittik. Ben ameliyat oldum, geri döndük. O günler çok zordu ama ben başka bir şey anlatmak istiyorum.
Ben okula aylarca gidemedim. Öğretmenim bana her gün derslerimi gönderdi biz de annemle çalıştık. Daha okumayı bile öğrenememiştim. Sonra aylar sonra okula başladım ama sağlıklı olan gözüm kapalı olmak zorundaydı ve diğer gözüm hala görmüyordu. Öğretmenim o günden sonra benim sol gözüm oldu. Takılıp düştüm beni kaldırdı, ben merdiven inerken “ben de su alacaktım beraber inelim” dedi, halbuki ben düşmeyeyim diye geldi biliyorum. Okurken, yazarken, öğrenirken benim sol gözüm yerine öğretmenim gördü benim için. Ben kendimi çok eksik hissettim ama öğretmenim benim yapabildiklerimi o kadar dile getirdi ki ben kendimi tam hissetmeye başladım. Gözümün eksikliğini unutmaya başladım. Benim öğretmenim (İsim Soyadı). Uzaktan eğitimde hep bilgisayar başındaydık gözlerim daha çok yoruldu ve bozuldu ama öğretmenim benimle o kadar yakından ilgilendi ki bütün üzüntüler bana uzak oldu. Derslerimi ve okulumu çok seviyorum.
Bir öğretmen bir öğrencinin görmeyen gözü bile olabilir. Size bunu anlatmak istedim. İnşallah okursunuz. Teşekkür ederim Doğan amca.
***
“Ben kendimi çok eksik hissettim ama öğretmenim benim yapabildiklerimi o kadar dile getirdi ki ben kendimi tam hissetmeye başladım.” Bu cümleyi okuyunca gözlerim yaşardı; bu ülkenin değerli öğretmenine sevgi ve saygılarımı sessizce dile getirdim. Şimdi o değerli öğretmenime şunu söylemek istiyorum; “Sevgili öğretmenim iyi ki varsın. Şuna inanıyorum; öğretmenin gönlünün zenginliği çocuklarımızın ve ülkemizin sağlıklı geleceğinin teminatıdır. Lütfen bana iletisim@dogancuceloglu.net adresinden yaz. Kendini tanıt ve kargo adresini ver. Adına imzalı iki kitap göndermek istiyorum: 1- Öğretmenim Bir Bakar mısın? 2- Son çıkan kitabım: Güçlü bir yaşam için VAR MISIN?” Değerli okurlarım; Şunu da söylemeden geçemeyeceğim. Bu öğretmenimin yetişmesinde emeği geçen herkese (anne-baba- öğretmen) sevgi, saygı ve teşekkürlerimi iletirim. Okuduğunuz için teşekkür ederim. Selamlar.
1
2
3
4
5
6
