Bir gün yeni bir Türkçe öğretmeni geldi, H.R. öğretmenimiz sınıfa ilk girdiğinde sıcacık bir gülümseme ile kollarını açarak “Merhaba arkadaşlar,” dedi. Babam gibi kırk yaşlarındaydı, ama onun gibi sert bir duruşu yoktu.
Kendini tanıtıp birkaç soru sordu, kimse el kaldırmadı, âdet olduğu üzere herkes suskundu. Gülümseyerek, “Herkes söz alacak, konuşacak, çekinmeyin, cevabınız doğru ya da yanlış olabilir, hiç önemli değil,” dedi, şaşırdık.
Dersleri işleme yöntemi, teknikleri bambaşkaydı, hayatın farklı alanlarından örnekler sunardı, müfredatta yer almayan yaşam dersleri verirdi. Neşe içinde, heyecanla anlatırdı konuları, güldürür ve çokça düşündürürdü bizi. Benim gibi uyumsuz, tembel öğrenciler bile onun dersini iple çeker, diğer derslere göre daha çok çalışırdı. Sorularını cevaplamak için yarışırdık âdeta. Onunla konuşmanın keyfini, sıcak şefkatini daha çok yaşamak için bilemeyenler bile el kaldırırdı.
***
Mektuptaki Türkçe öğretmeni diğer öğretmenlerden farklı. Öğrenciler onu seviyor. Öğrenciler üzerinde etkili. Tembel olduğunu itiraf eden bir öğrenci ondan öyle etkileniyor ki öğretmen olmaya karar veriyor. Evet, sorulması gereken önemli bir soru var: öğretmen bu örnekte neden bu kadar etkili? Gücünün kaynağı ne?
(Öğretmenim Bir Bakar mısın?)
1
