ülkemiz iş yaşamındaki en belirgin unsurlardan biri ”müdür görünmesi” kavramıdır..
ben de yapmadım diğil tabi!!
racona uyacan gardeşim!!
****
ülker’li yıllarım..
rütbedaş’larıma (bazen de asistanıma) sesimi duyurup;
-”ben şöyle bi beş dakka görünüp geliyim” der, odamdan çıkardım..
güya bişeyleri kontrol edecem?? ne gezer?? koridorlarda, hiç alakam olmayan departmanlarla şakalaşmalar;
-”napıyonuz lan, sıkı çalışın bakiim”!!
ya da kendi birimimdekilere soru sormalar;
-”dün istediğim işlerden bitirilmiş herhangi biri var mı”??
-”yok gürsel abi”
-”afferim oolum, işte gürsel ekmekçi’nin personeli böyle olur”!!!!!!!!!!!!
(elbette iki saate kalmaz, ne istemişsem masamdadır.. bi espri işi bitirir)
****
bazıları ”müdür geliyo” anlamında şöyle bi toparlanır gibi yapar.. kimisi hiç iplemez.. bi kısım kaşarlanmış personel de çalışırmış gibi yapar.. onlar zaten yaşça büyüktürler, saygıda kusur edilmez, işlerine karışılmaz..
(hızla geçerim oradan.. bana ne la sizden?? üretim bölümüne gidiyom ben.. elmalı biskremin üretim günü.. gidip sıcak sıcak yiyecem)
(bi de ne ilgisi varsa, üretim müdürleri maaş zammı konusunda finans müdürlerinden bile daha bilgilidir..
-”aziz abi ne kadar zam alacakmışız”?
-”gürselciğim aramızda kalsın %25”
-”olleyyy be”!!!!)
****
dönüşte mahsusçuktan yemekhane teftişi de yapacam tabi.. tavuk veya köfte varsa birazdan oradayız..
yoksa yemekte dışarlardayız..
****
gima’da da.. giresun g city avm’de de uyguladım tabi ”müdür görünmesi” vaziyetlerini.. hepsinde de;
-”ben bi görünüp geleyim” demeyi ihmal etmedim..
eller cepte, bakışlar sert, kim bilir neyi kontrol ediyom??
yok be kardeşim.. aklımda ya gıymalı vardır, ya sevdiceğim, ya beşiktaş çarşısı, ya son yazı konum???
****
arada bi görünürüm gazi caddesi’nde..
ellerim cebimde..
şarttır..
siyasetçisi de, bürokratı da, gazetecisi de bilecek..
sahipsiz diğildir..