Sağ taraf kara yolu, sol taraf deniz.
Topumuz taca çıksa ya denize düşerdi, ya da bi kamyonun altına girer. Başka ihtimal yoktu. Diyelim avuta gitti şutumuz. Ya mendirekteki kayalıklarda arardık izini, ya Liman İşletmesi’nin yazıhaneleri önünde.
Şehir Limanı içre, taşlı-topraklı sahada maç yaparken,
Biz.
****
Düştüm bigün rakip kaleciyle çarpışıp.
Kabuk kabuk yara oldu dizlerim.
Zaten babamdan habersiz gelmişim maça.
Ağladım korkudan, napim?..
****
Bi kar yağdı mı 15 gün sürerdi çilesi o vakitler.
Soğuğu, buz tutmuş yolları, çatılardan saçak saçak sarkan buzulları…
Orta okulumun yolunda ayağım kayıverdi o ayazlar ayazı sabah. Şöyle bi havalandığımı, bi süre yükseklerde süzüldüğümü iyi kötü anımsayabilsem de bugün bile, ne kadar zamanda yere indiğimden emin diğilim tam.
İki kolumu birden kırmıştım.
Canım çok yandı, babam hastaneye yetişene kadar çok ağladım, napim?..
****
Sonra bizim şehrin takımı 3.lige düştü. Yeni yetme delikanlıydım tribünde. Üzülüp ağladım.
Sonra bizim şehrin takımı 2. Lige yükseldi yeniden. Çok duygulandık sokakları inletirken.
Ağlamışım sevinçten, napim?..
****
Üniversite kazanıp ayrılmak zorunda kaldım şehrimden bi sonbahar akşamı.
Anamdan, babamdan, can arkadaşlarımdan ayrılmak epeyce bi acıttı içimi. Gül yüzlü sevdiceğimden de ilk ayrı düşmem idi.
Çok mırıldandım otobüste.
-‘’Yolumuz gurbete düştü / Hazin hazin ağlar gönül / Araya hasretlik girdi / Dertli dertli ağlar gönül’’.
Ben daha ana kuzusuyum, ağlamayıp da napim?..
****
Sonra bi İstanbul sabahı haber geldi. Memlekette baban öldü dediler.
Yıkıldım.
Dünya durdu.
Bi insan bu kadar mı ağlar babasına?
Sonra bi memleket sabahı hemşire’aanım kızımı tutuşturup kucağıma, gözünüz aydın dedi.
Hayat yeniden başladı.
Bi insanın gözünün yaşı bu kadar mı karışır minik bebeğinin suratına?
Öyle işte, napim?..
****
Geçende, ADD İl Başkanı sıfatımla konuşma yaparken bi kalabalığın huzurunda, epeydir tasarladığım bi icraatı başarmışlığın duygusallığı sesime vurdu, ister istemez.
Gitti geldi sesimin rengi. Sözcükler boğazıma dizilmeye başlamadı mı hadi bi de. Baktım ağlıyacam, kısa kestim lafı.
Özür diledim insanlardan, napim?
Ertesi gün densizin biri ne yazmış dersin hakkımda;
-‘’ADD Başkanı’nın Tayyip Bey’den ne farkı kaldı şimdi? Bakın O da ağladı’’!!!
****
Akp hükümeti tarımı bitirdi, kabul. Ordu’muzu yok etti, bilimi dışladı, ahlakı çürüttü, o da kabul. Eğitim mahvoldu, ekonomi dibe vurdu falan, hepsi kabul.
Neticede hiçbiri çözülmeyecek dert diğil. Bi adam çıkar, hepsini iki günde düzeltir.
Asıl, bunların olur olmaz her yerde ‘’gözyaşı dökme’’ sahtekarlıkları yüzünden ağlamak ayağa düştü. Bi memleket için en büyük tehlike budur.
Gözlerimiz dolsa, sırtımızı döner olduk;
-‘’Aman kimse görmesin’’!!!
****
Limanları sattılar.
Liman sahamıza girmek yasak bugün.
Minicik dizlerimi deniz suyuna sokmuştum 40 sene evvel, şifa niyetine.
Götür bugün kabuk bağlamış yüreğini okyanusa sok, farketmez.
Suları bile kirlettiler, salya-sümük, pasaklı-yalancı göz yaşlarıyla.
****
Hadi bizim ”ağlayacak” yerimiz yok.
Sizin yatacak yeriniz yok.
(ulus gazetesi
11 aralık 2015)
1
2
3
4
5
6
