İranlı ressamın Mustafa Kemal Atatürk sevdası

Florans Atlantis, ülkesindeki baskılardan kaçtı. Türkiye’ye geldi. Atatürk’ü tanıyınca sanatını onun portrelerini çizerek sürdürme kararı aldı. İranlı Atlantis, Ulu Önder’e olan sevgisini anlattı.

İstanbul Büyükşehir Belediye (İBB) Başkanı Ekrem İmamoğlu, Beylikdüzü Belediye başkanıyken makam odasında asılı olan Atatürk portresini, seçimi kazanınca İBB’deki başkanlık odasına astırmıştı. Atatürk’ün bir çiftçinin derdini dinlediği ünlü portresini resmeden ise Beylikdüzü’nde komşusu olan İranlı ressam Florans Atlantis’ti… Atlantis ile Türkiye’ye gelişini, Atatürk portreleri çizmeye başlaması ve İmamoğlu’yla tanışmasını konuştuk.

‘ÇOK BASKI GÖRDÜM’

– Hikayeniz Tebriz’de başlıyor. Türkiye’ye yolunuz nasıl düştü?

Ben 1972’de İran Türk bölgesi olan Tebriz’de doğdum. Çok küçük yaşta resim çizmeye başlamışım. Dedem ve dayılarım da ressamdı. Ben de İran’da resim okudum. Sergiler açmaya başladım. Ama büyük sıkıntılar vardı. Sergi açacaksanız mutlaka devletten izin almanız, onay verilmesi gerekiyordu. Çoğu zaman açamıyordunuz. O yüzden sanatçılar dışa açılıyordu.

Florans Atlantis Hande Zeyrek’in sorularını yanıtladı.

– Nasıl kısıtlamalar oluyordu?

En son sergi açmak istediğimde, (1997) kültür bakanlığına gittim. Bana enteresan kısıtlamalar koydular. Mesela ‘Kırmızı renk kullanma’ dediler. İnsanları coşturuyormuş. Bu ne demek? Orada kalırsam sanatımı yapamayacaktım. Kendi ülkemde yabancı muamelesi gördüm. Aynı zamanda tiyatro da yapıyordum, ödüllü bir oyuncuydum. Ama sahneye çıktığımızda korkuyorduk. Dilin sürçse cezayı yerdin. 1998’de, 26 yaşındayken Türkiye’ye geldim. En azından ben de Türk asıllıyım ve zorlanmam diye düşündüm. Mimar Sinan Üniversitesi’ne girdim ama devam ettiremedim. Çünkü maddi olarak gücüm yetmedi, yalnızdım… Yarıda kaldı.

ATATÜRK BÜSTÜ YAPTIK

– Atatürk’ü çizmeye ne zaman başladınız?

İlk geldiğimde Cağaloğlu’nda ucuz bir otelde kaldım. Hemen bir galeride iş buldum. Hocamız bize iz bırakan her şeyle resim yapılır demişti. Ama çoğunlukla portre ve yağlı boya resim yapıyorum. Sonrasında tarihi konular çok ilgimi çekti. 2000 yılında, Türk Dünyası Araştırmaları Vakfı’nda iki arkadaşla bir Atatürk büstü yapıyorduk. O zaman dikkatimi çekti. Atatürk’ün yüz anatomisi döneme göre değişmiş. 32 yaşındaki fotoğraflara bakıyorum, anatomisi çok farklılaşıyor. Yüz kaslarında 32 ile 50 yaş arasında çok büyük fark var. Çok yorulmuş, gece az uyuduğu için göz etrafı şişiyor. O büst bana çok iyi bir tecrübe oldu. Atatürk’ün hayatını araştırmadan bu büstü yapamayacağım deyip okumaya başladım. Büst bittikten sonra da araştırmaya devam ettim.

‘ABD’den Atatürk sergisi açmam için teklif geldi’

Atlantis, şunları söyledi: “2 yıl boyunca Atatürk’ün hayatını okudum. 2003 yılında ilk defa bir Atatürk sergisi açtım. 33 portre vardı, değişik dönemlerinden. O zamana kadar yapılan resimlerden olmamasına özen gösteriyordum. Resme bakıldığında Atatürk’ün içindeki hisleri görebilmem gerekiyordu. Duygu vermeye çalıştım. Dünya Atatürk’ün portrelerini istiyor. Kanada’da yabancı bir iş adamı Atatürk portresini satın aldı. Aynı şekilde ABD’de Kaliforniya’daki bir ajans da Atatürk sergisi açmamı teklif etti.”

İBB Başkanı Ekrem İmamoğlu’nun makam odasında yer alan Florans Atlantis imzalı o portre.

‘Ülkesi için her şeyden vazgeçmiş bir lider o’

– Atatürk’ü incelerken neler gözlemlediniz?

Hayran kaldım. Atatürk gibi lider dünyada yok. 80 yıllık bir işi 20 yılın içine kim sıkıştırabilir? Ülke kurmak için her şeyden vazgeçmiş bir insan.

– Ekrem İmamoğlu ile nasıl tanıştınız?

2006-2016 arasında 10 yıl Beylikdüzü’nde yaşadık. Beylikdüzü’nde Ekrem Bey’in kuzeniyle komşusuyduk. 2014’te kapım çalındı. “Merhaba benim Atatürk resimleri yapan komşum varmış” deyip içeri girdi, öyle tanıştık. Sonra da hiç kopmadık.

‘İmamoğlu istedi, resmettim’

– O meşhur çiftçinin derdini dinleyen Atatürk portresini ne zaman resmettiniz?

2016’da yapmıştım. Asılda iki kez yaptım o resmi. 2016’da Ekrem Bey o fotoğrafı yollayıp “Burada Atatürk bu çiftçin yüzüne çok dikkatli bakıyor. Onun derdini benimsemiş. Bunu o duyguyla resmedebilir misin?” diye sordu. “Tabii” dedim. Yaptım ve İmamoğlu onu Beylikdüzü’ndeki makam odasına astı. İBB‘yi kazanınca o resmi alıp oraya götürdü. Beylikdüzü makam odasının yeri boş kalmasın diye sonrasında benden bir tane daha istendi. O resimden sonrasında çok isteyen oldu ama yapmadım.

– O portrede hangi duyguyu vermek istediniz?

Araştırdım o fotoğrafın hikayesini. Tokat’ta bir tütün çiftçisiymiş Atatürk’ün karşısındaki. Farelerin depolarını sardığını ve zarara girdiklerini anlatıyor çiftçi. Atatürk dinliyor ama dinlerken derin düşünüyor. Onun yüzüne baktığınızda çiftçinin suratını görmenize gerek kalmıyor. Anlıyorsunuz.