HANGİ ORTAOKUL?

Yalnızca sağ kaşımı kaldırıp dikkat kesildiğimde ”olimpiyatların kökeni” konusu hakimdi, tamamını sevgili arkadaşlarımın oluşturduğu yan masaya. Uzun uzun konuşuldu bu mevzu.
Gerçek sporun aslında atletizm olduğu, sportmenlik denen şeyin çok değerli bulunduğu, hatta bu ruhun insanlığın her alanına yayılması gerektiği…
Yaşamlarında 100 metre bile koşmamış dostlarımın bu duyarlılığı şaşırttı beni bayaa bi.
İçkiler, mezeler, meyveler sipariş edildi çok geçmeden masaya.
Sonra biraz ”Yunan karanlık çağı”ndan söz edildi. Ardı sıra bi müddet ”amfora”lardan. Henüz birinci kadeh şarapta olanlar ”Arkaik dönemin” dünya kültüründeki yerini yorumlamaya çabalarken, rakı içenler çoktan ”Helenistik dönemi” tartışır olmuştu.
İyice hayret etmiştim, sol kaşım da havadaydı artık.
Yanımdaysa Derviş İbraam Abi var idi. Biz de birer kadeh şarabı yeni almış, hafiften yudumluyorduk bu sanat dostu güzel insanla;
-”Dervişim, dinle yan tarafı. Türkiye’de başka bi yerde böyle bişi bulamazsın”?
-”Dinliyorum zaten Gürsel”.
***
-”Hep Atinalılar abi. Aristo, Eflatun, Sokrates”.
-”Sonra tarihçiler? Herodot, Ksenefon”.
-”Heykeltıraş Fidias da oralı oğlum”.
-”Tabi yaa, şairleri unutmayın, Simonides falan”.
-”Lan desenize Atina, eskiden aynı bizim Sokakbaşı gibi bi yermiş”?
-”Gürsel, karışma oolum bize, kendi masanla ilgilensene la”.
***
Dervişim de uyardı bu arada beni zaten;
-”Boşver be oolum sataşma millete, biz Yunan kültürünü taa ortaokulda öğrendik be”.
***
İzmir doğumluydu Derviş.
Dedim. Bi ihtimal?
Öğrenmiştir.
***
Azıcık uzaklara dalmışız, yari dağların ardında olanlar ne yapar? Bişey konuşmadık pek, yarım saat kadar. Bu arada, fırsat bu fırsat, yan masa Salvador Dali’ye geçmişti.Tahminen Real Madrid-Barcelona muhabbetinden Katalan olmanın özellikleri konusuna atlanılmıştı.
İlkin Barselona müzeleri konu edildi arkadaşlarımca. Picasso Müzesi, Dali Müzesi, Mira Müzesi falan…
-”Abi akşam 7’de kapanıyomuş ama müzeler”.
-”Sokakları hep daracıkmış oolum”.
-”Ama kamerayla çekim yapmak serbestmiş”.
-”Bazı eserler Sabancı Müzesi’ne de gelecek dedi bizim bi tanıdık”.
-”Messi de ressam sayılır, unutmayın”.
-”Sus Gürsel”.
Ömürleri boyu Sokakbaşı’ndaki’ndaki Giresun Müzesi’ni bile gezmemiş bu insanların bildikleri detaylara kulak kabartmamak elimde diğildi.
Derviş dudak büktü yine;
-”Bırak Allahaşkına. Biz Katalan kültürünü ortaokulda öğrendik be”.
***
Resim yapmaya, çanak çömlek boyamaya, desen çalışmaya meraklıydı Dervişim.
O’ndan iyi mi bilecem?
Biz öğrenemedik, ama demek ki o İzmir’de öğrenmişti vaktiyle.
***
Kalktım camları açtım. Temiz havayı çektikçe beynime yarin kokusu geldi. Döndüm. Bu esnada;
Yan masa ”Victor Hugo ” dedikçe, Derviş ”biz” diyordu.
-”Sefilleri okumamış bi insanı adamdan saymayız”.
-”Tabii yaa, gelmiş geçmiş en iyi roman”.
-”Fransız kültürünü ortaokulda öğrendik be”.
Oturdum yerime bi şarap daha rica edip. Kafamdan geçen;
-”Eh ne de olsa İzmir’de büyümüş biri Derviş. O okumayacak da ben mi okuyacam”?
***
Dertlendi Derviş İbraam Abi. Rakı istedi şarap yerine. Çok prensipli adamımdır bense, neyle başlarsam onla bitiririm gecemi.
-”Paşam, Derviş Abinize rakı verin” der iken garsona, göz göze geldik yan masayla. Yeryüzünde benzeri görülmemiş bi ciddiyete bürünmüşlerdi bu defa.
-”Şimdi Dante, İlahî Komedya adlı eserinde, aslında şunu diyo”.
-”Cenneti, cehennemi, arafı anlatmış adam taa 14. yüzyılda, ama gerçekte anlattığı bu diğil tabi”.
-”Toskana lehçesiyle yazmış abi”.
-”Komedya derken, komik falan diğil haa”.
-”Diğil tabi”.
-”Cahit Sıtkı Dante gibi ortasındayız ömrün demekle şunu kastediyo ki”.
-”Girmeyin oolum oraya kadar, tavşanın suyunun suyu o şiir”.
-”Sus la Gürsel.”
***
Dervişim eğildi kulağıma derhal;
-”Biz italyan kültürünü ortaokulda öğrendik be Gürselcim”.
İçimden ne de olsa İzmir’de okudu diye geçti, napim?
***
Yan masadaki millet, Mozart müziğini konuşa konuşa kalkıp gittiğinde kendime gelir gibi oldum.
-”Yahu Derviş, hangi ortaokul bu Allah’ını seversen”?
-”Boşver be oolum. Duvara yazı yazdım diye atıldım o okuldan zaten”.
-”Ne yazdındı? Faşizme karşı omuz omuza mı? İyi etmişsin”.
-”Yok, okumak ilimde kendini bilmektir yazdım. Galiba Yunus’un lafıydı”.
-“Daha da iyi etmişsin”.
***
Toparlandık biz de. Çorba içmeye giderken, yolda anlattı Derviş İbraam Abi;
-”Yıllar sonra okuluma süpürge satmaya gittim. Müdür halâ aynı müdürdü”.
-”Tanıdı mı seni”?
-”Tanıdı tabi”.
-”Ne dedi”?
-”Ne diyecek, git önce o yazıyı sil dedi”!!!