DİLENCİ

Aslında yazmaya kıyamıyorum. Üzülüp utanıyorum falan, ama konu pek mühim!
Yolda yürür iken bikaç gün önce, kaldırım kenarında dilenmekte olan bi teyzemiz;
-”Oğlum, Allah seni gazalardan-belalardan esirgesin” deyiverdi göz göze geldiğimiz an.
Ne diyebilirim ki? Zaten nanemolla yürekli herifin tekiyimdir. Belli belirsiz bi;
-‘Sağol teyzecim” çıktı ağzımdan.
Hıyarlık edip de acil işim varmış gibi davranarak hızlıca geçmedim tabi, beş-on lira tutuşturdum o mübarek elceğizine.
(Garılar Pazarı’nda olsam, kinayeli bi sesle;
-”Aha alın bakim, son kefen paramı da size verdim”’ diyip diyip kızdırıyordum eskiden teyzelerimi, ama pek yazık, o şen şakrak nesil çekip gitti bu dünyadan. Nasıl bu denli çabucak yok oldular, aklım sırrım ermedi daha?
O frekanstan çıkmışım bi biçimde, bu teyzeye de şaka yapamadım nedense)
****
Daha tam uzaklaşmamış idim olay mahallinden.
Epeyce yaşlı, böyle resmen beyaz sakallı ve bastonlu bi amca da geçti oradan peşim sıra. İster istemez kulağıma geldi. Teyzemiz bu kez; amca’nın öldükten sonra cennete gitmesine ilişkin bi dua eyledi.
Şimdi tam anımsayamadım ayrıntısını. Misal;
-”Allah sana cenneti görmeyi nasip etsin” gibisinden bişeyler dedi.
Aman Allah’ım!!
Dilencilik, yaşa göre dua edebilme sanatı mıydı yoğusa??
Gız bacım neydi başıma gelen?
****
Haksızlık etmeyelim.
Riya diğildi bu. Nabza göre şerbet verme diğildi. Boşa umut verme hiç diğil…
Kadıncaaz, oturmuştu yolun kenarına, dua ediyordu her gelen-geçene.
Bu da bi meslekti sonuçta. Karşılığında ücret alıyordu. Salt bu anlamdan bakarsak, dilencilik ve uzay gemisi kaptanlığı aynı şey diğil miydi ki?
Hem;
Analarımızdan ve dilenci teyzelerimizden gayrı kimimiz kaldı ki zaten, her gün bizler için hayırdua eden?
****
(Düşündüm taşındım. Kesin kararımı verdim.
Haftaya Cuma da özellikle oradan geçecem. ”Teyzem, rica etsem Allah sevdiceğine yeniden kavuştursun diye dua eder misin” diyecem.
Etti etti. Etmedi yandım.
Başka çare kalmadı kardeşlerim)
****
Abartı gibi gelmesin.
Evliyadır çoğu… Mertebe bakımından evliya yüreklidirler en azından… Gözümüz gibi korumamız gereken saygıdeğer büyüklerimizdirler.

Varlar tabi. İstisnaları boş verin. Onları da sahtekar yerine komedyen gibi görmenizi tavsiye ederim. Kim bilir ne darbe yediler yaşamdan?
Belediyeler lütfen daha dikkatli davransınlar artık. Belki de bi tarih vardır öykülerinde.
Dilenci teyzelerimize kötü davranan tüm zabıtaların poposunda çıban çıksın inşallah.
Amin.