İstanbul yakınlarında. Bilgi, deneyimlenmediğinde “ henüz güçlü kökler salmamış bir ağaca” benzer. Ancak “deneyimler” bilgiyi detaylandırır, güçlendirir; dolayısıyla da sağlamlaştırır.

Beynimiz, deneyim sırasında bilincimizin yakaladığından daha fazla detayı/bilgiyi bilinçdışımızda saklı tutar. Deneyimler sırasında dile gelmemiş; ama potansiyel olarak bildiğimiz ve bir başka deneyimde tetiklenip ortaya çıkabilecek …bilgiler de deneyimlerin avantajlarındandır. Bildiğimizi sandığımızdan daha fazla bilgiye böylelikle sahip oluruz. Esas bilgi ağacımızın güçlü kökleri de bu saklı bilgilerin fazlalığından meydana gelir.

Deneyimleyene kadar “bildiklerimiz”, ancak deneyim esnasında bilincimizin .Bir şeyleri anlamlandırmasında işe yarar. Bunun hem avantajı, hem de dezavantajı vardır. Bildiklerimiz olayı daha hızlı kavramamızı sağlarken, aynı zamanda bizi sınırlayabilir ve deneyim sırasında bizi sapmalara uğratabilir.

Bu nedenle deneyimlerken hem öğretmen (bilen), hem de öğrenci(bilmeyen) olmalıyız. Bunu yapabilmek için de iki farklı kimliğimizi aynı anda harekete geçirebilecek bir yeteneği elde etmemiz gerekir. Bu durumda da öğrenci kimliğimiz öğretmen kimliğimizin önüne geçmelidir. Öğrenci ve öğretmen kimliklerimiz birlikte hareket ettiğinde ise egoyu dengelemiş oluruz. Ancak o zaman deneyimlerimiz bizleri yeni keşiflere götürebilir.

Bilgileri yeterli derecede; yani bilgi ağacımızın köklerini kuvvetlendirene kadar deneyimlemeden; öğrenci-öğretmen kimliklerimiz dengelenmeden “ben bu konuda ustayım” denmemesi dileğiyle…. Bu durumda ancak kendimizi kandırırız…Sevgiler☺