Beyaz gardenyayı bilir misin sevgili?
Cennetten gelir, meftun kokusu
Nazlı, cilvelidir yaprağı, titrer göğsünde…
Açtı mı… mest edici, melek gülüşlü

Eğilir göbeğine, dokunur, koklarsın,
Gözyaşı dökersin toprağına…
Kapanıp ayaklarına öper… öpersin…

Gardenya, en nazlısı çiçeklerin!
Kapanır yalnızlığa, çeker kokusunu günden…

Solar taze yüzü, dokununca uykuda,
Uzaktan ölmeli kokusunda…
Güneş’in yeryüzüne hassaslığı,
Ay’ın Dünya’ya tutkusu gibi

Şükredersin Yaradan’a,
Gardenya “Aşk” çiçeği…