AÇIK OTURUM

(Sevgili dostlarım, bu yazıyı Haziran 2019’da yazmışım. İBB seçimleri öncesi Sn. Ekrem İmamoğlu ile Sn. Binali Yıldırım canlı yayına çıkmışlar. Her ikisine de duyduğum eşit sevgisizlik halen geçerlidir. Yazdıklarımda günümüze ilişkin ipuçları var, size zahmet okuyunuz derim)
***
Herbi şeyimi hazırlayıp ekran başına geçtiğim halde… Olmadı, izleyemedim. Normalde boş akşamımızdır, milletin işyerim Masal Cafe’yi fulleyeceği tuttu..
Şansıma tüküreyim.
***
Yani İmamoğlu-Binali kapışması hakkında fikir saabı olamadım.
Delirdim.
***
Nirengi noktalarım var ama. Annem örneğin. Sordum.
– Nasıldı?
– Binali gonuşmayı ne biliyu, dedi.
Yüzde yüz sağlam ölçüt değildir anam, iyi niyetli de olsa taraflıdır. O muhterem nesle Türkiye Cumhuriyeti’nin bekaası aleyhinde söz söyletemezsiniz.
***
Sonra bir ablamıza sordum.
Geçen seçimden vukuatlıdır beynimde, sırf o nedenle ölçüttür ablamız. O’nun görüşü de iyi niyetli ve taraflıdır.
Anlatayım;
Geçen seçim zamanı, Sn. Akşener’i bir tv konuşmasını öve öve bitiremiyodu sosyal medyada. Şöyle harika konuşuyo, böyle muhteşem konuşuyo, çabuk siz de izleyin falan.
Meral Hanım’ı devlet adamı yerine gomam, ablamızaysa taparım. İnandım.
Ve tamamen ”Allah Allah, nasıl olur yahu” duygusuyla açtım o kanalı. Dinledim bir süre Akşener’i.
Yine hayal kırıklığıydı. Kültür yok, bilgi yok, diksiyon yok, zarafet yok. Özür dilerim, kadın ama hepi topu kaba saba bir insan işte.
Bomboştu gözümde Meral Hanım. Gerçekten de hiçbi faydası olmadı o seçimde, yaptıkları ittifaka. Ablamız hayal görüyordu.
Bu gece ablamızdan aldığım yanıt; Binali’nin döküldüğü, İmamoğlu’nun gecenin galibi olduğu yönündeydi.
Bu kararı soru işareti oldu bende, kusura bakmasın.
***
Chp Giresun il örgütünden üst düzey bir dostu aradım sonra.
– Yahu gaymaam, izleyemiyom, mekan kalabalık, nasıl gidiyo açık oturum?
– Gürsel, gayet iyi”.
İçimden inşallah diyebildim bitek. Tekbi öngörüleri tutmadı ki, ben napim? Sokağın gerçeğinden uzaktır Chpli kardeşlerim.
***
Bu arada bir yandan manava koşuyorum, dönüp bir daha şarküteriye fırlıyorum. Personelin izin günü, bibaşıma çıldırmışım.
1) Kavun alırken manavda ekrana baktım 2 dakka;
Ekrem rahat, Binali benim burda ne işim var der gibi.
2) Peynir alırken şarküteride ekrana baktım 2 dakka;
Binali gülümsüyo, Ekrem derdini tam anlatamıyo gibi.
Çıkamadım işin içinden.
***
Çok şükür memleketin en sağlam kriterleri taksi durakları henüz kapanmadı. Eve en yakın durağa uğradım.
– Yahu Mustafa abi, izleyemedim ben, nooldu bu gece?
Katıksız Atatürkçü’dür abimiz. Bakın ne konuştuk;
– Gürselim, İmamoğlu tedirgindi, bişeyleri ispatlama telaşındaydı. Ötekiyse siyasetin kaşarlanmışı zaten, hiçbişi demese bile gayet sakindi.
– İyi ama abi, ben azıcık, bir gözcük görebildim, Binali’nin bakışı mağlup adam bakışıydı?
– Orası öyle Gürsel, zaten kazanırsa o kazanmayacak ki…
***
Taksi durakları, çay ocakları, berber koltukları, mendirekte balık tutanlar beni hiç yanıltmadı.
Tüm siyasal yazılarımı oralardan feyz alıp yazdım. Ve tamamında da yıllar sonra haklı çıktım. Malesef. Valla billa maalesef haklı çıktım. Hep.
Sevgili kardeşlerim rahat olmayın, iş bitmedi. İBB seçiminde durum hâlâ kritik.
Taksi durağı öyle diyo, gerisi yalan.
***
(Kıymetli okurlarım, yedi yıl önceki yazım bu kadar. Taksi durağı, halkın ta kendisidir. Siyasetçinin, medyacının göremediğini görür)