Yancı desem tam doğru olmaz, yancılık bambaşka bi Türkiye müessesesi olarak yaşamlarımıza sızmıştır. Hadi o zaman, ”yanında getirilen adam” diyeyim bu heriflere.
Şöyle bişeydir başımıza gelen; bi abiyi zamanla çok severiz. Bu tatlı insanın sanatsal-edebiyatsal yönleri çok kuvvetli falandır, hiçbi ortamda sırıtmaz varlığı. Bizi başkalarına mahcup etmediği gibi, kimileyin değer kattığı da olur ortama. Yine de çok abartmayalım, Beyoğlu’na çıksa simit satmayı bile beceremez, ama küçük bi şehir için önemlidir bu tür abiler.
Zamanla, yanında birini de getirmeye başlar abimiz ortamlara. Ortam dediğim de nedir? Paris’te bi cafe veya Viyana’da bi opera salonu diğildir tabi. Ya bi çay ocağında ya da bi parkta oturduğumuz 4-5 sandalye ve 1 masadır. Nispeten ”zayıf” da kalsa bu ikinci konuk, ilk abi’nin hatırına göz yumulabilir nitelikkler taşır. Sohbeti çekilir söz gelimi.
Daha da zamanla, bu ikinci abi’nin arkadaşı olan öteki bi abi, on gün içinde öteki abi’nin kuzeni, en nihayetinde kuzen denen herifin ”pek geveze, az kültürlü” olan bi kankisi de oturmaya başlar sağımıza solumuza. Artık, iki masa birleştirilmesi zorunlu hale gelmiştir.
En son giren geveze ve az kültürlü kanki, tüm ortama gereksizce hâkim olur, gün gelip. Konuşulan konuların kalitesini bozabilir. Sohbetleri sıradanlaştırabilir.
Deriz mecburen günün birinde, sanatsal-edebiyatsal ağırlığı olan en birinci abi’ye;
-”Abi, bi süre görüşmeyelim bari ”.
****
Az buçuk kalitesi vardır, biliriz, bi başka abi’mizin.
Ama tuhaftır biraz tavırları?
Sanırsın vaktiyle Atatürk’le kanlı-bıçaklı olmuşlar, Atatürk düşmanı olarak yaşar şu gezegende.
Ve bunu çağdaşlık sanır. Ve bunu demokrasi sanır. Ve bunu özgürlük sanır.12 Eylül’de işkence görmüştür maalesef, asker düşmanıdır bi de üstelik. Hele hele Türk askerinin düşmanı olmayı, yaşamın ana koşulu saymıştır.
Gayet kördür gözü yani. Asla göremez. 12 Eylül’ün, vesairenin, zaten kendi gibi yarı aydınlar asker düşmanı olsun diye yapıldığını.
Yaşamlarımıza sokulan Sevr kavramlarını anlayamaz, her nasılsa? Sözüm ona her şeyden anlar, ama tam bağımsızlıkla işi olmaz.
Yarı aydın olmak da budur zaten.
****
Ama yine de düzeyli bi abimizdir, çok da günahını almamalı. Bi biçimde, az buçuk, iyidir, eh işte!
Örneğin; eli kalem tutabilir, yazın yolda-sokakta şort giyebilir, Ruhi Su dinleyebilir, temiz bi surat taşıyabilir, eşiyle sahilde el ele yürüyebilir.
Kıyamazsın bu Atatürk düşmanı abi’ye. Anlamaya çalışırsın ruh halini. Kendinde, acaba’lar ararsın?
Zamanla, bu abi’nin arkadaşı olan ikinci bi abi peydahlanır ömrünün orta yerine. Hiç gerekmeyen bi yerde;
-”Ola ola askeri mi oldunuz Atatürk’ün” diyebilir. Patavatsız herifin tekidir, bişi demeyip, ilk abi’nin hatırına göz yumar, çayını yudumlamayı yeğlersin.
Daha da zamanla, bu ikinci ve patavatsız abi’nin cezaevi yıllarından tanışı olduğu anlaşılan bi kadın belirir sanal ortamda. Ekranına düştüğü için ister istemez takip ettiğin bi yazışmada ”kadın hakları” tartışılmaktadır. Birisi, Türk kadınının Atatürk’e çok şeyler borçlu olduğunu yazıverir. Sonuna kadar doğrudur elbette bu yorum. Fakat, nasıl yazılabilir, nasıl bi vicdansızlıktır, bu derece aşağılık nasıl olunabilir;
-”Ne borcu ya, neyin borcu, niye borçluyum, asıl benim O’ndan alacağım var” diyiverir bu kadın! Bilgisayar ekranının orta yerine büyük abdest eylemek gibi bişeydir yaptığı.
Diyemezsin ki;
-”A densiz, a edepsiz, a ahlaksız, senin ne alacağın olacak ki Atatürk’ten”!!
Mecbur, kaliteli ve az buçuk iyi olan en birinci abi’ye deriz;
-”Abi, bi süre ekranda yazışmayalım bari”..
****
-”Ey 10 Kasım 10 Kasım / Acımız daha taze / Yanıyoruz yürekten / Babamız Atatürk’e” gibisinden bi şiir bilirim, taa bebekliğimden kalmadır. Zaten çocukça bi şiirdir, duygusal yönü güçlü olmakla birlikte edebi değeri yoktur.
(Belki de meşhur ”uzun uzun kavaklar / dökülüyor yapraklar” şiirinin bi dörtlüğüdür bu, emin diğilim. Annem okurdu bana, evde. Henüz popom bezliyken)
Şu yaşımda yeni anımsayıp, ayırdına henüz vardım. 80 yıldır yanlış vurgulanırmış bu şiir yahu!
Sormak gerekir rahmetli şairine;
a) Daha sözcüğü ”hala” anlamında mı kullanıldı? Acımız aynen duruyo mu demek istendi?
b) Daha sözcüğü pekiştirme içerikli mi kullanıldı? Acımız günbegün artıyo mu demek istendi?
c) Yoksa tüm hata ”ey” sözcüğünde midir? Misal ”Her 10 Kasım 10 Kasım / Acımız daha taze” mi demek istendi?
Şimdi öte taraftan nasıl buraya çağırıp da size dedirteyim;
-”Evet çocuklar, Gürsel Bey gardeşim haklıdır, aha benim de kafam karıştı, şiirimi doğru vurgulayın la”.
****
Sirenler çalarken diyeceğim ki bu sabah;
-”Paşam, bi süre daha ölmeyeydin bari”!
Vatanımızın taşının toprağının, kurdunun kuşunun, ereninin evliyasının sana ihtiyacı var, Baş Komutanım!
Nankörler, kendi ”ucuz” yollarında yürümeyi sürdürsün, bizim yolumuz hep sana çıkacaktır.