Tema yok. Tamamıyla nereden geliyorsa öyle başlayan bir şey. Herhangi bir konuşma teması yok. Mevcut algılamaların ne ise, iletişim nereye götürüyorsa o konuşulur. Herhangi bir konu içeriği diye bir şey yok.

Bu arada size ayna tutmuş oluyor ve kendinizle yüzleşmenizi sağlıyor, öyle mi?

Grup, iletişim içerisinde kendinizle yüzleşmenizi, farkına varmanızı, süreçler içerisinde kim kimi nasıl algılıyor onun farkına varmanızı ve bir gelişim sağlıyor. Kişisel gelişim.

Hakkınızdaki bu yargıya kaçıncı seansta varıldı?

Üçüncü seansta falan. Hatta dördüncü seansta ben birisi ile konuşup iltifat ederken oradan birisi “gıy gııy gııy” diye keman çalarmış gibi böyle, benimle alay etti. Müthiş bozuldum, çok gücüme gitti. “Gelmeyeceğim ben buraya bir daha” diye aklımdan geçti, sonra düşündüm, bundan daha güzel bir nimet olur mu? Kim bana bunu söyler? Farkına varma bakımından… Ama tabii ki başka bir seferde bu ortaya çıktığı zaman, “Merak ediyorum,” dedim, “kaç kişi hakkımda bu algılama içerisinde?” Benim dışımda 11 kişi vardı grupta, sekiz kişi filan el kaldırdı, aynı algılama içerisindeler. Grupta beni seven bir kızcağız vardı, “Ayy” dedi, “sen hiç öyle değilsin.”

Ama 11 kişiden sekizi “Kibarlığın sahte” diye el kaldırıyor…

Evet. Ve çok güçlü bir algılama.

(Damdan Düşen Psikolog / Sayfa: 320)