-”yarın sendeyim abi”..
****
yüz yüze, henüz tanışmadık.. iyi bi çocukcaaza benzetirim hep uzaktan.. ama sevmem böyle şeyleri.. uygun musun demeden yanımda bitmeyi.. kırmak istemesem de;
-”bakalım yarın ben bende miyim” diye yanıt döndüm sadece..
****
insanlara şunu anlatmak zor.. işin ucunda ukala damgası yemek de var, kendini beğenmiş yaftası yemek de.. olsun, dert diğil..
arkadaşlar, benim mesaim ”pahalı”.. anlayın bunu yahu!!! kimseyle oturup boş boş gonuşacak zamanım mı var, öyle mi gözüküyorum gözlerinize?
****
gündüz vakti ev oturmasına gelmeyeceğinize göre.. durum ortada..
ama, ”sendeyim” diyip geleceğiniz bi mekanım da yok ki artık.. nereye geleceeniz?? bilgi yurdu gayet ciddi bi kurumsal yapıdır, herkes gelip geyik çeviremez orada.. aklınızdan bile geçirmeyin.. orada bizim kurslarımız olmakta, olacak.. hepsi bu..
zaten kin doluyum.. giresun insanını, adeta bi aşevi açmışım gibi, yeterince yedirip içirdim bedavadan masal’da.. nefret ediyorum nefret o kişiliksiz kişiliklerinizden, anlayın bi yahu!!!!
****
oturup bişeyler okuyorum millet bahçesi’nde.. al gazeteni, kitabını, çek bi sandalye yanıma, otur sen de oku yahu!!!
oradayım ben.. geliyorsan gel, Allah Allah, bana ne!!!
her dakka bişeyler konuşmak zorunda mıyız?
****
(ben zaten görmek, konuşmak, dertleşmek, gülmek istediğim insanlarla beraberim, beni rahat bırakın kardeşim, rahat bırakın.. sevdiğim insanların ziyaretine gidiyom zaten.. bedenimin gücü elvermediği için yanına gidemediklerimle hergün telefonlaşıyom, rica edip olduğum yere çağırıyom zaten.. olmadı yazışıyom can dostlarımla devamlı)
(şunu da söyliyim.. benimle tanışınca hayal kırıklığına uğrayacaksınız.. öyle sandığınız gibi 24 saat espri-gırgır-şamata, ortalığı kahkahaya boğmuyom ben.. boşuna abartmayın beni.. sizi kültüre boğacak da diğilim)
(ayrıca sizin anlatacağınız hiçbi konuyu merak falan da etmiyom.. anlatmayın)
****
vay efendim falanca imza gününe falan neden gitmezmişim?? bu da soruldu dün? ne kadar bencilmişim?
sanırım kırıcı olmak zorundayım, hiç sorun diğil, hemen yazayım.. bencileyin en son imza günümde, vural savaş, turgut özakman, füsun önal ile yan yana kitap imzalamışım tüyap’ta.. önümde, yarıdan çoğunu hiç tanımadığım insanlardan oluşan bi kuyruk var idi kardeşim.. yıl 2010 muydu neydi?
sense, ya dereli’den gelme bi şizofren, ya bulancak’tan yetişme bi dengesiz, ya alucra’dan inme bi ruh hastası falan filansın.. gidip az ötede oynayacaksınız, uzak duracaksınız gürsel apo ekmekçi’den.. harbiden, beni neden çağırıyonuz sanat-edebiyat diye yutturduğunuz mastürbasyonlarınıza?
yapıtlarınız değersiz.. fikirleriniz boş.. bu kadar basit yahu olayınız..
ben sizle mi uğraşacam oolum, gızım?
nefret ettirdiniz beni imzadan da, kitaptan da, edebiyattan da..
****
tüm kalbimle söylüyorum, uzak durun benden, işim gücüm var.. herkes kendi ayarındakilerle dolansın, ben yokum ulan sizinle!
****
her şey bu denli kötücül diğildir tabi..
akşam üstü bilgi yurdu’na kapandımdı, bişeylerle uğraşıyo idim, baktım çat kapı mehmet öztürk ağabeyim geldi.. marjinal imam mehmet abi yani..
normal koşullarda, çoğu konuda hemfikir olmadığımız canım abim.. aslında birbirimizi hiç sevmememiz gereken güzel abim.. ama çok seviyoruz.. hem de çok..
geldi kısacık da olsa sohbet eyledik de kalbimin pası silindi..
