– Benim burada olmama yardımcı olan insanlara: annem babam; eşim, beni buraya getiren aracı süren kişi, elbiselerimi ve ayakkabılarımı diken kişi, kaldığım oteli yapan ve yönetenler, odaları temizleyenler, yemekler pişiren herkese…
– Yeryüzüne, toprağa: yediğimiz her şeyin yetişmesine olanak sağlıyor ve bize veriyor…
– Yeryüzünün sularına: yağmur, nehirler, şelaleler, göller, denizler…
– Ota: toprağın akıp gitmesine engel olur, toprağı yerinde tutar…
– Meyve ağaçlarına: bizim her türlü meyvemizi verir…
– Şifa verici otlara ve bu otların nasıl kullanılacağını bilen ve bu bilgiyi gelecek nesillere aktaran insanlara…
– Dört ayaklılara: hatırlayabildiğimiz ilk zamanlardan beri insanlara yoldaş, yiyecek, giyecek, güzellik ve erdem kaynağı oldular…
– Soluk almamıza olanak sağlayan ağaçlara…
– Kuşlara: onların sesleri ruhumuzu ve aklımızı yüceltir…
– Rüzgara ve rüzgarın kaynağı olan dört yöne: kuzey; soğuk kışı veriyor, doğu; güneşin doğuşu ve baharın ruhunu veriyor, güney; yazı ve yazın sıcaklığını veriyor, batı; sonbaharı, güneşin batışını, oturmuşluğu ve olgunlaşmayı ifade ediyor…
– Her şeyin kaynağı olan güneşe…
– Yaşamda dengeyi ifade eden aya…
– Yıldızlara: bizim eski hikayelerimizin gök kubbesini oluştururlar. (Ayşen buraya bir not koymuş: “Baba, Yıldızlara baktığımız zaman biz onların bugünkü yerlerinde göremiyoruz; milyonlarca yıl önceki yerlerinde görüyoruz, yani gerçekten geçmiş zamana bakıyoruz.”)
– Büyük Sır, Yaratıcımıza…
Şükranlarımı sunuyorum. Şimdi aklımızla ve ruhlarımızla birlik olarak bugünü kutluyoruz.
