ne yapayım yahu?? yazarı benim diye hor mu göreyim)

HEDEF

Bıçkın delikanlısıydın o semtin muhtemelen.

İspanyol paça, beyaz çorap, siyah topuklu ayakkabı falan. (Ne bileyim, tipin öyle gösteriyo)

O küf kokan kahvehanelerinde Kasımpaşa’nın, erkek erkeğe otururken en abaza halinizle, ne yeminler ettiniz laf arasında Allah bilir?

-”Gözüm çıksın ki öyle bi laf etmedim abi”.

-”Ekmek kuran çarpsın birader, o dayak yiyen ben değildim”.

-”Şuradan şuraya adım atmiyim, yan gözle baktımsa o kıza”.

-”Elim kırılsın hemşerim, çalmadım desteden o kupa papazını”.

-”Anamın ölüsünü öpeyim, yalanım varsa”…

Yemin etmek dedikleri, olsa olsa budur sana.

-”Küçüklerimi korumak, büyüklerimi saymak, yurdumu milletimi özümden çok sevmek” zor geldi tabi.

Dayanamadın.

****

Kimbilir ne denli ağırına gitti askerde ettiğin yemin.

Vatanın için,

Milletinin yoluna,

Cumhuriyetin ve vazifen uğruna canını seve seve feda edeceğin.

İçine oturmuş güzel kardeşim… Aldın öcünü işte. Balyoz-malyoz, Ergenekon-mergenekon.

Meydanı boş buldun ya, karartıp gözünü saldır şimdi Ordu’muza;

-”Ya Allah, bismillah”!!

Gün olur devran döner, bugün ferman senindir.

****

Çektiğin ıstırabı az çok tahmin edebiliyorum canım kardeşim.

Atatürk’ün Büyük Millet Meclisi’nde, ”Egemenlik Ulusundur” yazısının altında ant içmek, nasıl da zulumdur.

Vah ki vah!!

-”Devletin bağımsızlığı, vatanın bölünmez bütünlüğü, milletin egemenliği, hukukun üstünlüğü, Atatürk ilkelerine bağlılık, ulusal dayanışma, anayasaya sadakat”,

Şerefin üzerine and içtin ulan, bunlara dair.

Ya yeminin palavra,

Ya da senin şerefin.

Yeme bizi.

****

O yüz ifaden bayram törenlerinde.

O ruh halin şeref tribünlerinde.

O beden dilin Anıtkabir’de.

Ne çektin be şu Kuvvacı’lardan!!!

Rahat ol şimdi;

Türk de değilsin, doğru da değilsin, çalışkan da değil.

****

Ne diyor artık bu zibidiler, nasıl da keyifle laf sokuyor bu aşağılık herifler bakın bi;

-”Ne mutlu insanım diyene”!!

Elbette öyledir…

Ne mutlu ”insanım” diyene, ne mutlu ”hayvanseverim” diyene, ”doğaseverim” diyene, ”sanatseverim” diyene, ”edebiyatseverim” diyene, ”barışseverim” diyene, ”emekseverim” diyene.

Ne mutlu ”dünya vatandaşıyım” diyene. Hepsi doğrudur.

Seni ümmetlikten kurtarıp, bunları söyleyebilmeni sağlayan ”Türklük” nerene battı?

Ne demiştik biz, taa ilkokulda;

”Ey bugünümüzü sağlayan büyük Atatürk, gösterdiğin hedefe hiç durmadan yürüyeceğime and içerim”.

Bu yolda yürüyemeyeceğin belliydi senin.

Herkes kendi yoluna. Hadi kardeşim, hadi.

Anca gidersin.

(ulus gastesi,

14 ekim 2013 p.tesi)