Bi fotoğraf karesidir gözümün önünde.
Her nasılsa renklidir, eskilerin o siyah-beyaz günlerine inat. Kırmızı üniforma, beyaz pantolon, elimde püsküllü çubuk. Majörüyüm, Cumhuriyet İlkokulu’nun.
Gülümsemişim kadraja doğru, Gazi Caddesi’nden aşşaa, okulumun en önünde, uygun adım yürür iken.
Ve çocuğum ya bacak kadar türünden, bi dişim eksik. Düşmüş. Henüz yenisi çıkmamış. O cafcaflı giysilerimizi bastırmış, olmayan tekbi dişim?
Kim yakaladı o pozu, bilmem?
****
Diş meselesi mühimdir, anlatayım sizlere.
Biz ailecek çok taşınmalar yaşadık. İstanbul’du, Ordu’ydu, Giresun‘du derken, belki de 30-40 tane falan ayrı apartman dairesi gördü gözlerimiz.
Duş almaya bayılan, hatta dünyaya direkt olarak ”çimmeye” gelmiş bi herif olarak derin bi keder içerisinde gonuşuyom arkadaşlar; hiçbirinde doğru-düzgün yıkanamadım bu evlerin!!
Soğuk suyla-sıcak suyu belirleyen o ince ”diş ayarı” hiçbi evimizin banyosunda tam diğil idi. Ya dondum, ya haşlandım.
Aha geldim gidiyorum, çok üzgünüm.
****
Büyük bi bölümünün bu evlerin, ilk kiracısı diğildik. Yani ne demektir bu;
Gerek duş ahizesinin, gerekse muslukların ”dişleri”, kullanıla kullanıla yıpranmış demekti.
Misal ısıyı ayarlamaya çabalarken, mutlaka bi ”diş” atlanıyordu, asla istenilen sıcaklık elde edilemiyordu.
****
Kimi zamansa ev sıfır km’deydi. İlk idik biz. Seviniyodum için için;
-”Bulucam ulan o ayar diş’ini, sabaha gadar yıkanacam”!
Hayır!!! Asla!!!
Ne diyim ki şimdi, öyle bilim tekniğin, öyle inşaat sektörünün içine köpek şey etsin!!! Sene 2021 oldu, henüz öyle ”net” bi duş sistemi icat olunamadı.
Beceremediler.
****
Ayıptır söylemesi, Hilton’da da kaldım, salaş bi kıyı otelinde de.
Bütün otel duşları da aynıydı.
****
Şimdiki evimizde de öyle.
Rahat rahat bi duş yapmak mümkün diğil.
****
Doğalgaz çözüm olabilir miydi peki??
Valla, başlarda çok umutluydum, çok sevinmiştim, ama emin diğilim artık.
Ben ne zaman duşa girsem evden birinin de mutfakta su açası geliyo? Tam suyu ayarlamış gibi oluyorum, birdenbire soğuyo falan?
Düzelteyim diyorum hadi. Sağıyla soluyla oynarken duş şeysi’nin,
bu kez mutfaktaki işini bitiren suyu kapatıyo tesadüfen, benim su, daha önce gezegenimizde benzeri bilinmedik bi sıcaklığa ulaşıyo falan?
Bıktım..
Artık pis gezecem!!
**** ****
Şunun da hakkını vermek zorundayım ama.
Duşa girersin. Önce musluktan normal suyu açarsın. Bi süre akar. 15-20 saniye sonra ısınır su. Derhal duş şeysi’nin şey’ini yukarı kaldırırsın. Ahizenin altına girersin. Ama, her nedense, bi 5 saniye kadar soğuk akar o su?
Benim bütün yazı ilhamlarım işte o anda gelmiştir.
Nefret olsun, anında ısınmayan suya.
****
Aslında ”ilham gelmesi”, benim sık konu ettiğim bi söz kalıbı olmadığı gibi, tam inandığım bişey de diğildir. Benzer muhabbetlerde Ferhan Şensoy’un; ”Hayret ediyorum, çişim gelir gibi yazı yazasım geliyor” demesini örnek veririm.
Ama; Kimi besteler, kimi şiirler için kullanmışımdır bu ilham kavramını..
Sözün gelimi; Karacaoğlan için kullanmışımdır, Aşık Veysel için… Orhan Veli için kullanmışımdır, Can Yücel için…
-”Bunlar nasıl yazılır, bi insana bunun ilhamı nasıl gelir” diyerek arkadaşlarıma anlatmışımdır.
Olsa olsa budur.
****
Bi de ”Gülnihal” adlı şarkı için tabi.
Dünya üzerindeki gelmiş geçmiş en görkemli beste olan Gülnihal; Hamamizade İsmail Dede Efendi’nindir. Yemin ederim, binlerce kez geçti aklımdan;
-”Yahu bi adam bu besteyi nasıl yapar, bu ilham bi beyne nasıl inebilir, bu nasıl bi ruh halidir? Bunun yanında Mozart kimdir, Beethoven kimdir”!!!
****
Çözdüm sonunda.
Herif hamamizade..
Yıkanırken su soğumuş.
****
Hadi hep beraber yazıyı kapatalım o zaman;
-”El aman / Pek yaman / Her zaman / Ol güzel”.
Gülümserim ben de yine kadraja doğru. Cumhuriyet İlkokulu majörü.
Bi dişim eksik.