cumhuriyet gazetemiz, örneğin benim de ilk gençliğime denk düşen o güzelim yıllarda, öylesine dolu doluydu ki, okumasını 1 günde bitirmek mümkün olamazdı..

evdeki gazetelik, yatak odamızdaki başucu’larımız, hatta wc’deki çamaşır makinesinin üstü falan bile, birikmiş-yığılmış cumhuriyet’lerle dolup dolup taşardı..

şimdiki cumhuriyet doğal olarak o kıvamda diğil.. mesela 6 saatte falan okunup bitebiliyo..

diyeceğim nedir biliyonuz mu; bayram gazetesi var idi o dönemler, sanırım türkiye gazeteciler derneği’nce yayımlanır, diğer gazeteleri 3-4 güncük tatile girmek zorunda bırakırdı..

ve dolayısıyla bizim birikmiş cumhuriyet’leri eritmenin en güzel günleriydi o bayram günleri.. her güzel şey gibi, bayram gazetesi de yok oluverdi..

****

giresun’da bayram mı dediniz??

yaa güldürmeyin beni.. kim kaldı Allahaşkına? kime gidecez, eli öpülecek kim kaldı, kucaklayacak kim kaldı?

ya ölüp gittiler, ya da büyükşehirlere gittiler, tüm adam gibi adamlar, hanımefendi kadınlar..

geri kalan bi avuç insan da zaten bu sayfaya üyeler..

iyi ki varlar..

****

geçende, yılmaz özdil ne şirin yazmış.. hiç içinde ”bayram” duygusu taşıyan kalmış mıdır, memlekette bayram var gibi midir?

mezar üstüne gitmek, çocuklarımıza bayramlık almak, gelen geçene harçlık vermek, evdeki tüm çikolatayı çaktırmadan yemek falan?

hiç içinizden geliyo mu?

işte bunun hesabını asla veremeyecekler..

****

telefon trafiğiyle idare ettik bu bayram.. unuttuklarım bağışlasınlar, büyüklerimi aradım hep..

küçüklerimce arandım.. arayanların hepsini, asla küfür olmayan o sevgi sözcüğüyle bağrıma bastım;

-”sağol, azzna zçduum, sana da iyi bayramlar”!!!

(yavyum eytuğyuy abimizden dillerimize yerleşmiş bi sesleniştir.. lütfen lütfen lütfen, küfür saymayınız, aşırı sevgi içerir)

****

”nennük” ekini bilir misiniz? giresun dili ve edebiyatına ait kıyıda köşede kalmış olağanüstü bi ektir o..

rahmetli fikret topallı kardeşimin saptamasıdır.. bi nevi kültür hizmetidir.. ”ve” anlamına gelir, ”ile” anlamına gelir..

günün birinde, deyin ki 40 yıl evveldir, fikret’in de bulunduğu büfeye girmiş adam;

-”bana bi maltepe’ynennük kazı kazan ver” demiş..

şaşırıp kalmıştım ilk anlattığında.. artık bu kadarı da olmaz dil üstadlığının demiştim..

fikret’im de yok artık..

ruşen’nennük doğan ve bi de ben yalnız kaldık..

sevdiceğim var olsun..